Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Κι αν κάποιος σε ρωτήσει, τι θα είναι η αγάπη, μην ξεχάσεις μέσα στα πολλά που θα σκεφτείς, να βάλεις και το νοιάξιμο. Παρεξηγημένη έννοια, ξεχασμένη.. Δεν γίνεται να αγαπάς κάποιον και να μην τον νοιάζεσαι. Δεν γίνεται να τον νοιά...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος  Ο έρωτας,δεν έχει σχήμα, δεν είναι κύκλος που κλείνει,ούτε τετραγωνίζεται.Είναι πνεύμα που ζει αιώνια.Πεθαίνει για λίγο και ανασταίνεται.Κύματα που έρχονται και φεύγουν.Σε δροσίζει κάθε φορά άλλο.Πεθαίνει η θάλασσα;Ποτάμι στο οποίομπ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη. Χαμήλωσα τα στάνταρ μου ενώ θα έπρεπε εσύ να έχεις χαμηλώσει το κεφάλι από ντροπή για τον τρόπο που μου φέρθηκες. Χαράμισα τα συναισθήματα μου σε κάποιον ο οποίος δεν έμαθε να σέβεται. Σου έδωσα απλόχερα τον εαυτό μου και εσύ τον ποδ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Ουδείς αναντικατάστατος τελικά! Το επιβεβαιώνει συνεχώς η ζωή. Βρίσκει τρόπους να μας το θυμίζει. Γι'αυτό δεν αξίζει να σπαταλάς άλλο χρόνο σε ανθρώπους που σου γύρισαν την πλάτη χωρίς δεύτερη σκέψη ενώ εσύ τους έδινες την ψυχούλα σ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου. Μόνο οι ανδρείες ψυχές μπορούν και ανασταίνονται!Μόνο όσοι τολμούν να κάνουν μακροβούτια στα βάθη της ψυχής τους, ανασαίνουνε Ζωή!Μόνο αυτοί που καταφέρνουν να δουν βαθιά στα μάτια τον εαυτό τους. Τι να την κάνεις μια ζωή συνέχεια δ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μόνο ένας δειλός κλείνει τα μάτια του. Μόνο ένα δειλός κλείνει την ψυχή του. Μόνο ένας δειλός κλείνει την καρδιά του. Κλείνοντας τα μάτια δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Δεν πρόκειται να διαφοροποιηθεί κάτι. Γιατί όταν τα κλείνεις, κλ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα. Εγώ σε ονόμασα "ελπίδα".Και συ μόνο ελπίδα δεν ήσουν.Καταστροφή.Χαλάσματα.Ρημαγμένη ψυχή και ισοπέδωμα ήσουν. Με το χαμόγελο ήρθες και με το χαμόγελο έφυγες.Χίλιους πόνους και χίλιους θανάτους έζησα. Ξημέρωνε νύχτωνε και βαριανάσα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα. Και τελικά, ξέρεις κάτι; Δεν σου άξιζε ούτε το “αντίο”. Δεν σου άξιζε ούτε μία λέξη μου. Ξέρεις γιατί; Γιατί είπες μεγάλα λόγια. Γιατί με κοίταζες στα μάτια, μα έλεγες ψέματα.Γι’αυτό. Δεν ξέρω αν έχεις κοιτάξει ποτέ τον εαυτό σου κατάματ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου. Πες με αφελή, πες με αλαφροΐσκιωτη, κρέμασέ μου όσες ταμπέλες θες. Είμαι άλλωστε τόσο συνηθισμένη σ'αυτή την ιστορία των τίτλων τιμής ενός εν δυνάμει ξωτικού.. Πολλά χρόνια τώρα εκπαιδεύομαι να ακούω τι είμαι από τους γύρω μου...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε. Σε γνώρισα τυχαία. Σε ερωτεύτηκα παράφορα. Ήθελα να σου δοθώ ολοκληρωτικά. Να ξεδιπλώσω το νήμα της ζωής μου στα πόδια σου για να μάθεις ποια είμαι, τι είμαι και τι θέλω στη ζωή μου. Όμως δε το έκανα. Δίσταζα. Φοβόμουν. Δεν ήθελα να ξεγυ...
Continue reading