Loading posts...
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Εκείνον τον έναν που σε άδειασε, μην τον δέχεσαι ποτέ ξανά πίσω.Τι κοιτάς πίσω;Δεν υπάρχει τίποτα.Να φεύγεις πάντα απ' ό,τι κακό σε κρατάει πίσω.Να φεύγεις και να μην κρατάς τίποτα, γιατί δεν έχει αξία το παρελθόν, παρά μόνο το παρόν.Γ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Μου αρέσουν εκείνοι οι έρωτες της στιγμής, οι έρωτες “το είπαμε και έγινε”, οι έρωτες “πάμε και ότι γίνει”.Εκείνοι οι έρωτες που βουτάνε στα βαθιά από την αρχή δίχως ανούσιες ερωτήσεις. Που πάνε και πέφτουν μέσα στη ουσία με τα ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Κι όμως αδέρφια, οι γυναίκες, έρχονται με οδηγίες χρήσης, αρκεί να ξέρεις να διαβάσεις τη συμπεριφορά τους, εκεί, στον πρώτο καιρό που είστε μαζί.  Παρατήρησέ την πώς σε φροντίζει. Άκου την όταν σου λέει τι θα ήθελε να κάνετε, ...
Continue reading
Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Ήταν εκεί και σε άκουγε, κάθε φορά που τον αναζητούσες. Σε στήριζε, σε συμβούλευε, σε ένιωθε, σε καταλάβαινε. Άφηνε ό,τι και να είχε εκείνη τη στιγμή, για να είναι δίπλα σου. Εκμηδένιζε αποστάσεις, χιλιόμετρα, διαφορές στην ώρα και ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Ένα "χαίρω πολύ", ένα βλέμμα, και πήρε φωτιά η ζωή μας. Μια αγκαλιά σου, η ζωή μου όλη. Ένα χαμόγελό σου, χίλιες λέξεις κι άλλες χίλιες σιωπές.  Όσα δεν μπορούσαμε να πούμε, το είπαν τα μάτια μας. Όσα δεν τολμήσαμε να μαρτυρήσουμε,...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος «Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα!», έλεγε ο σπουδαίος Διονύσης Σαββόπουλος. Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος των παιδιών είναι μαγικός, γιατί έχει κάτι που διαφέρει από τον κόσμο των μεγάλων, έχει την αγνότητα...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Θά’πρεπε να μ’ευχαριστείς. Θά’πρεπε να είχες εκτιμήσει τις θυσίες που είχα κάνει για σένα και τα όσα σου πρόσφερα, τα όσα έγινες μαζί μου και εξακολουθείς να είσαι.Ήμουν μαζί σου από την πρώτη στιγμή.Από το πρώτο εκείνο φλογερό βρά...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Αυτή την νύχτα δεν άντεξε άλλο, αυτή την νύχτα δεν φώναξε, σώπασε κι έσπασε! Καιρό τώρα έκανε υπομονή, ανεχόταν τις προσβολές της, το καθημερινό κούνημα του δακτύλου της, την πάντα κακή ή και αρνητική της διάθεση και τις σχεδόν πα...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Κι όταν η αγάπη φωλιάζει μέσα σου, νιώθεις ότι αγκαλιάζει την ψυχή σου, κυριεύει το μυαλό σου, απλώνεται σε κάθε κύτταρο του κορμιού σου και αισθάνεσαι να κατακλύζει σιγά-σιγά ολόκληρη την ύπαρξή σου. Θες να την πεις, να την φωνάξεις, μα είνα...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Μεγαλώνοντας δεν διαλέγω,Ξεδιαλέγω.Μεγαλώνοντας κρατάω κοντά μου μόνο όσα μου ταιριάζουν, μόνο όσα μου κουμπώνουν απόλυτα.Είτε είναι πράγματα ,είτε είναι άνθρωποι, είτε είναι φιλίες ή ακόμα και σχέσεις. Μεγαλώνοντας δεν κάνω εκπτώσεις...
Continue reading