Loading posts...
Κι όμως, δεν έμεινα. Το φώναζες, αλλά έφυγα. Δεν είχα μάθει να σε ακούω, ίσως ούτε κι εσύ εμένα. Νευρίαζα, απογοητεύτηκα, στεναχωρήθηκα και στο τέλος αποχώρησα. Εγωισμός; Φόβος; Συγκυρίες; Πάντως εγώ τώρα είμαι κάπου αλλού. Όχι, μην τρομάζεις. Χιλιομε...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστρια Ε.Δ. Υπάρχουν κάποια άτομα αληθινά. Κι όμως αληθινά! Είναι αυτά τα άτομα που σε κοιτάνε και σε αγγίζουν, σου χαιδεύουν την καρδιά με τα μάτια τους. Τα διαβάζεις αυτά τα μάτια! Νιώθεις μέσα σου έναν ηλεκτρισμό που σε κάνει να βουρκώνει...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστριά μας Μαρία. Απώλειες! Ολη μας η ζωή βασισμένη σε απώλειες.. Ανθρωποι ερχονται, μας αφηνουν σημάδια και συνήθειες, μικρά κομματάκια που συνθέτουν το παζλ του χρόνου και έπειτα απλά φεύγουν αφήνοντας πίσω μια γεύση καθένας τους διαφορετική...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστρια Ε.Δ Θέλει να ζήσει Θέλει να αγαπήσει Θέλει να γελάσει Θέλει να δώσει, όσα δεν ένοιωσε μικρή Μικρή, ναι ήταν κάποτε μικρή όπου μεγάλωσε με μισή καρδιά Έχει μια μαμά, είχε ένα μπαμπά Μπαμπάς, τι δύσκολη λέξη για εκείνη. Τον είχε, δεν...
Continue reading
Γράφει η αναγνώστριά μας Βάσια Ντάτση. Δεν το ήθελα μ'ακους; Δεν το ήθελα και δεν περίμενα ποτέ να συμβεί Δεν περνούσε ούτε σαν σκέψη από το μυαλό μου. Κι όμως, για κάποιο περίεργο λόγο είχε χαραχτεί στη μνήμη μου η πρώτη φορά που σε είδα, πολλούς μήνες πριν ...
Continue reading