Loading posts...
Ακόμα εσένα θέλω.

Ακόμα εσένα θέλω.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ακόμα εσένα θέλω. Πάντα εσένα θα θέλω. Σε κάθε στιγμή που θα γυρνώ για λίγο πίσω, σε κάθε ανάσα έρωτα, σε κάθε άγγιγμα από όπου κι αν προέρχεται.Εσύ είσαι και πάντα εσύ θα είσαι.Στις στιγμές που χορεύω ανέμελη σε κάποιο μπαρ, στις στι...
Αντέχεις να είσαι εδώ; Αντέχεις το δικό μας “μαζί”;

Αντέχεις να είσαι εδώ; Αντέχεις το δικό μας “μαζί”;

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα λιγότερο από εσένα αυτή η ζωή.Είναι όλα γεμάτα από εσένα. Κάθε πρωί που θα ξυπνήσω, κάθε βράδυ που θα κοιμηθώ, κάθε τραγούδι που θα ακούσω στο ραδιόφωνο, έχουν όλα κάτι από εσένα.Είσαι το δικό μου «εσύ» ...
Από εδώ και πέρα, διαλέγω εμένα.

Από εδώ και πέρα, διαλέγω εμένα.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Διαλέγω εμένα. Πάντα εμένα θα διαλέγω από εδώ και πέρα. Δεν χωράει κανένας δίπλα μου που θα μου ταράξει την καθημερινότητα, την ψυχική και σωματική μου υγεία. Διαλέγω εμένα και κάνω πέρα κάθε τοξικό και κάθε άσχημο που ήταν εδώ μέχρι ...
Η αλήθεια είναι, πως δεν ήθελα ποτέ ν’αντισταθώ ούτε σε εσένα, ούτε στο φιλί σου.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ήθελα ποτέ ν’αντισταθώ ούτε σε εσένα, ούτε στο φιλί σου.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Προσπάθησα πολύ, όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Προσπάθησα να κάψω όσα σε θυμίζουν για να πάω παρακάτω. Προσπάθησα να αντέξω εκείνο τον πόνο που σου τρώει τα σωθικά για να μπορέσω να αναπνεύσω. Αναπνοή. Εισπνοή, εκπνοή. Το άρωμα σου. ...
Ποτέ δεν ήθελα να αντισταθώ σε εκείνο το φιλί

Ποτέ δεν ήθελα να αντισταθώ σε εκείνο το φιλί

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Προσπάθησα πολύ, όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Προσπάθησα να κάψω όσα σε θυμίζουν για να πάω παρακάτω. Προσπάθησα να αντέξω εκείνο τον πόνο που σου τρώει τα σωθικά για να μπορέσω να αναπνεύσω. Αναπνοή. Εισπνοή, εκπνοή. Το άρωμα σου. ...
Μπερδεμένες, χαμένες ψυχές είμαστε όλοι..

Μπερδεμένες, χαμένες ψυχές είμαστε όλοι..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου. Ο χρόνος περνάει, συνεχώς και ασταμάτητα και μας κλείνει το μάτι σε κάθε στιγμή. Εμείς απλωνόμαστε, χανόμαστε στο χρόνο. Χανόμαστε στο σήμερα, μπερδευόμαστε με τους μήνες και τα χρόνια, χάνουμε τον εαυτό μας και τον ξαναβρίσκουμε. Στη...
Είμαστε αυτό που μένει, από τους περαστικούς ανθρώπους της ζωής μας.

Είμαστε αυτό που μένει, από τους περαστικούς ανθρώπους της ζωής μας.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου. Περνάνε και ξαναπερνάνε οι άνθρωποι από τη ζωή σου. Φεύγουν και μένουν. Ένα αεροδρόμιο ο κάθε άνθρωπος γεμάτο με αεροπλάνα που έρχονται και φεύγουν. Κάποια μένουν λίγο παραπάνω και κάποια άλλα όπου φύγει φύγει. Άνθρωποι που αφήνουν απ...
Δύσκολη μέρα η σημερινή για να παλέψεις για τα όνειρα σου.

Δύσκολη μέρα η σημερινή για να παλέψεις για τα όνειρα σου.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δύσκολη μέρα η σημερινή. Από το πρωί μια ένταση.Όλοι κάτι θέλουν να πουν να κανείς δεν ξέρει τι θέλει. Οι λέξεις γίνονται φωνές και η ατμόσφαιρα έγινε πια αποπνικτική."Κουράστηκα" θες να φωνάξεις αλλά κανείς δεν μπορεί να σε ακούσει.Κα...
Στον δικό μου κόσμο, δεν χωράνε τα καλούπια σου!

Στον δικό μου κόσμο, δεν χωράνε τα καλούπια σου!

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Με έβαλες σε ένα καλούπι κοινότυπο, ίδιο με όλα τα άλλα. Είπες ότι υπήρχε διαφορά με μένα, αλλά το ξέχασες. Με έβαλες ξανά σε εκείνο το καλούπι που τόσο μισούσα γιατί με έκανε να δείχνω σαν όλες τις άλλες. Δεν ήμουν έτσι. Έγινε ο φόβος...
Για κάποιους γίναμε ολόκληρος ο έρωτας.

Για κάποιους γίναμε ολόκληρος ο έρωτας.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ξανά σε εκείνο το σταθμό. Ο χρόνος άγνωστος και οι σκέψεις πάλι χαμένες. Χαμένος και ο χρόνος που χαλάσαμε. Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκα σε εκείνο το σταθμό.Να ήταν άνοιξη ή να έριχνε καρέκλες; Δεν έχει σημασία.Τ...