Loading posts...
Η αγαπημένη μου εποχή, είναι εκείνη που αγωνιώ πιο πολύ να σε δω..

Η αγαπημένη μου εποχή, είναι εκείνη που αγωνιώ πιο πολύ να σε δω..

Γράφει η Αθηνά Απότση. «Μαμά, κοίτα πόσο καλοκαίρι είναι έξω! Πω πω έλιωσα σου λέω απ’τη ζέστη κι εσείς όλο μου λέτε να σκεπάζομαι το βράδυ! Μαμά; Εγώ δεν θέλω να σκεπάζομαι, δεν βλέπεις πόσο καλοκαίρι έγινε; Εντάξει μαμά;»«Εντάξει Κωνσταντίνε, μην σκεπάζεσαι...
Έχω προδώσει κι εμένα κι εσένα πια.

Έχω προδώσει κι εμένα κι εσένα πια.

Γράφει η Αθηνά Απότση. Φοβάμαι! Φοβάμαι μην ξεχάσω.Φοβάμαι μη με προδώσει η μνήμη μου και μετά, ένας Θεός ξέρει τι θα κάνω!Που λες, δεν σού‘χει τύχει να προσπαθείς να θυμηθείς τις λεπτομέρειες; Να προσπαθείς να θυμηθείς τις μυρωδιές, την αίσθηση, την ταραχή, ...
Πόσο πάλιωσε η ζωή μας, σε ένα μήνα;

Πόσο πάλιωσε η ζωή μας, σε ένα μήνα;

Γράφει η Αθηνά Απότση. 09:12. Ξημέρωσε και σήμερα. Ήλιος δεν βγήκε αν βλέπω καλά, μα ξημέρωσε. Καλημέρα μαμά! (Πάντα ξύπνιος ο μεγάλος πριν από μένα. Κάθε μέρα ντρέπομαι και γελάω με αυτό). Φιλιά πολλά, γάλα, κέικ, φρούτα και αγάπη. Είναι όλες οι λέξεις μικρέ...
Εκεί που κόβονται τα πόδια σου από χαρά να τρέχεις..

Εκεί που κόβονται τα πόδια σου από χαρά να τρέχεις..

Γράφει η Αθηνά Απότση. Πρόσεξε προς ποια κατεύθυνση θα τρέξεις. Γιατί θα τρέξεις προς πολλές κατευθύνσεις. Όταν μια μέρα θα μπορείς να ξεκινήσεις για όπου θέλεις.. κάθισε και “ζύγισε” πολύ καλά την κατεύθυνση που θα πάρεις. Μην “φορέσεις παρωπίδες” και τρέχει...
Δεν ζούμε μια κανονικότητα..

Δεν ζούμε μια κανονικότητα..

Γράφει η Αθηνά Απότση. Η παύση της κοινωνικής ζωής, θα αποδείξει πόσο σάπιες είναι σχέσεις, πόσο άχρηστες είναι οι μαμάδες που όλο θέλουν να παρκάρουν τα παιδιά τους και πόσο ανίκανοι οι μπαμπάδες που δεν έχουν διάθεση να ασχοληθούν με τα παιδιά τους. Πόσο αν...
Από επιλογή μου ξέμεινα εδώ..

Από επιλογή μου ξέμεινα εδώ..

Γράφει η Αθηνά Απότση. “Θα μ’αγαπάς ο κόσμος να χαλάσει;Ο κόσμος έχει ήδη χαλάσει κι εγώ ακόμα σ’αγαπώ.”Μικρός Πρίγκηπας. Και 100 κόσμοι να προλάβουν να χαλάσουν εγώ θα είμαι εκεί στην στροφή να περιμένω. Ξεχάστηκα εδώ και σαν δέντρο πια, κάθομαι ακλόνητος να...
Σε προδίδω κάθε μέρα εαυτέ μου..

Σε προδίδω κάθε μέρα εαυτέ μου..

Γράφει η Αθηνά Απότση. Θα σε γυρίσω παντού. Θα σε τσαλακώσω σε κάτι νύχτες τελειωμένες με μουσικές αδιάφορες και κόσμο απελπισμένο και κεφάτο. Θα σε γυρίσω παντού. Θα σε στριμώξω σε κάτι μισοτελειωμένα πακέτα τσιγάρα. Θα σε καπνίσω, θα σε φυσήξω, θα πετάξω την...
Αν δεν σου κόβονται τα πόδια από έρωτα, μην γιορτάσεις..

Αν δεν σου κόβονται τα πόδια από έρωτα, μην γιορτάσεις..

Γράφει η Αθηνά Απότση. Μην πάρεις ούτε ένα τόσο δα ανθάκι σε διάφανο χαρτί από ανθοπωλείο που αύριο θα κάνει και υπερωρία και θά’χει αναμμένα όλα τα φώτα. Μη γράψεις ούτε μια λέξη με μωβ στυλό σε τόση δα κάρτα με κατακόκκινη καρδιά απ’έξω. Ούτε μια συλλαβή. Μη...
Να νιώσεις μια μέρα, την ελευθερία που έχει η ζωή, χωρίς μάσκα!

Να νιώσεις μια μέρα, την ελευθερία που έχει η ζωή, χωρίς μάσκα!

Γράφει η Αθηνά Απότση. Αγαπημένη σου μασκούλα, που την φυλάς με περίσσια φροντίδα στα ψυχοντούλαπά σου. Που την φροντίζεις με τόση στοργή σαν νά’ναι δικό σου κομμάτι (μάλλον είναι πια), την κανακεύεις σαν το μονάκριβο παιδί σου. Σε ξεγέλασε κι εσένα, θαρρώ, σο...
Τις δύσκολες μέρες, γίνομαι το 9χρονο κορίτσι και πάλι γιαγιά..

Τις δύσκολες μέρες, γίνομαι το 9χρονο κορίτσι και πάλι γιαγιά..

Γράφει η Αθηνά Απότση. Φόραγε σκουρόχρωμο μαντήλι στο γλυκό της κεφάλι και ζούσε σε ένα χωριό, σε ένα σπίτι με λίγες ανέσεις αλλά πολλές ζεστές γωνιές. Σε κάθε τραπεζάκι και ραφάκι του κουκλόσπιτου, κρέμονταν ένα ολόλευκο, φωτεινό, πεντακάθαρο και με λεπτομέρε...