Loading posts...
Κάποτε το παραμύθι, δεν τελειώνει με το “έζησαν αυτοί καλά..”

Κάποτε το παραμύθι, δεν τελειώνει με το “έζησαν αυτοί καλά..”

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Ξέρεις, μερικές φορές, το παραμύθι στο οποίο μας θέλουμε να πρωταγωνιστούμε δεν μας βγαίνει έτσι όπως το φανταζόμασταν.Μερικές φορές, δεν έχει αίσιο τέλος· δεν “ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”.Ορισμένες φορές, έχει αντίθετο τέλ...
Θέλω να με αγαπάς όπως και νά’μαι!

Θέλω να με αγαπάς όπως και νά’μαι!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Δεν θέλω να με αγαπάς έτσι όπως λες, όχι.Σαν να μου λες να μην αλλάξω ποτέ τίποτα πάνω μου. Να μείνω στάσιμος, ακίνητος, σαν μια φωτογραφία ή ένα άγαλμα καλύτερα. Σαν να μου λες να μην επηρεάζεις καθόλου τη ζωή μου. Να μην ωριμάζω ...
Όλα για κάποιο λόγο γίνονται, ή επιλέγουμε να γίνονται;

Όλα για κάποιο λόγο γίνονται, ή επιλέγουμε να γίνονται;

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Κάπου κάπου, μαζεύονται τόσες συμπτώσεις και λες «Δε μπορεί πια.. αποκλείεται να είναι όλα τυχαία» και ξέρεις τι; Κατά πάσα πιθανότητα, έχεις δίκιο! Οι συμπτώσεις είναι τόσο σπάνιες που σχεδόν αναιρούν την ίδια τους την ύπαρξη. Υπ...
Είναι ύπουλο συναίσθημα η νοσταλγία..

Είναι ύπουλο συναίσθημα η νοσταλγία..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Πόσες φορές έχω άραγε ακούσει να λένε «Αααχ, τι καλά χρόνια που ήταν τότε..»; Ήταν άραγε όντως καλά χρόνια; Ήταν καλές εποχές που πέρασαν τόσο γρήγορα και εμείς ανόητοι που δεν προλάβαμε να τις χαρούμε; Νοσταλγία. Ύπουλο συναίσθημ...
Μήπως να αφήσουμε τα “παλαιάς κοπής” στη λήθη και να πάμε στο παρακάτω;

Μήπως να αφήσουμε τα “παλαιάς κοπής” στη λήθη και να πάμε στο παρακάτω;

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Κυρίες μου, μια ερώτηση έχω να σας κάνω. Εσείς που ζητάτε αρσενικό “παλαιάς κοπής”, είναι επειδή είστε εσείς θηλυκό “παλαιάς κοπής” ή μήπως γιατί έτσι θέλετε να νιώσετε; Γιατί θα σας πω κάτι τώρα.. το “παλαιάς κοπής” θηλυκό, δεν ζ...
Τα θέλω μου, πέρασαν από φωτιά  και σίδερο πριν γίνουν ατσάλι!

Τα θέλω μου, πέρασαν από φωτιά και σίδερο πριν γίνουν ατσάλι!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Μην απορείς που για καιρό δεν ακουγόμουν όπως παλιότερα.Τα θηράματα που κάποτε λαβώθηκαν, έμαθαν να κάνουν λιγότερο “θόρυβο”.Θες να το πεις επιβίωση; Αυτοσυντήρηση; Φόβο μη και γίνει η ανάμνηση επαναληπτική εμπειρία; Πες το όπως θ...
Θα είμαι εκεί να σε πάρω αγκαλιά, να σε κρύψω για λίγο από τον εαυτό σου..

Θα είμαι εκεί να σε πάρω αγκαλιά, να σε κρύψω για λίγο από τον εαυτό σου..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Γεια σου,Σήμερα και για τελευταία φορά, γράφω για σένα.Για σένα, που προσπαθείς να μοιάσεις στον Χριστό μα δεν έμαθες καλά το κόλπο με τις πέτρες κάτω από την επιφάνεια του νερού, να περπατάς και να θαυμάζουν το πώς δεν βουλιάζεις....
Όχι άλλους καλοκαιρινούς έρωτες..

Όχι άλλους καλοκαιρινούς έρωτες..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Δεν θέλω να φανώ κυνικός αλλά, ειλικρινά, έχω βαρεθεί να ακούω για τους καλοκαιρινούς έρωτες και “τι ωραίοι και μοναδικοί” που είναι. Μια αναγούλα με πιάνει, τ’ομολογώ!Δηλαδή, σοβαρά τώρα; Είναι τόσο δύσκολο να απομυθοποιηθεί;Δεν ε...
Έχει ακριβό τίμημα η ελευθερία, μάτια μου!

Έχει ακριβό τίμημα η ελευθερία, μάτια μου!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Σε ένιωσα τόσο έντονα. Σε λάτρεψα. Έγινες για μένα το ιδανικό. Εκείνο το κομμάτι που μου έλειπε για να με δω ολοκληρωμένο επιτέλους.Είσαι, πραγματικά, ό,τι καλύτερο έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου και το επίπεδο του “θέλω” μου που σο...
Μια ζωή, “σαν ζωή”, χαμένη στην αυθυποβολή!

Μια ζωή, “σαν ζωή”, χαμένη στην αυθυποβολή!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αυτές τις μέρες, είναι πολύ έντονα ο χρόνος στο μυαλό μου. Η έννοιά του, η ουσία του, το αποτέλεσμά του στις ζωές μας. Όχι το δικό του αποτέλεσμα βασικά -αυτός απλά περνά-, το τι κάνουμε εμείς κατά το πέρας του και πόσο τον αφήνουμ...