Loading posts...
Μου προσφέρεις για λίγο, γλύκα και ανάσα ζωής. 

Μου προσφέρεις για λίγο, γλύκα και ανάσα ζωής. 

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος   Ενίοτε,  ο ζωοδότης ήλιος, μετατρέπεται,  σε τιμωρό της ζωής, σε κλέφτη της χαράς. Σκορπά την ξηρασία σε σπαρτά, δέντρα, λουλούδια, ψυχές.  Τα λεπιασμένα μου χείλη, σκύβεις και φιλάς. Ενίοτε, είναι σχετικά υγρά. Υγρά, με μια γεύση θ...
Βούλιαξε η «Αγάπη».

Βούλιαξε η «Αγάπη».

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Επιβάτες στη βάρκα «Αγάπη»Στύψαμε το εγώ μας, το κάναμε δάκρυ.Η θάλασσα ατελείωτη, η στεριά χαμένη. Στον καυτό τον ήλιο, στην τρανή καταιγίδα, Τρώγαμε όνειρα, πίναμε ελπίδα.Κάπου μπροστά μας είναι! Μας περιμένει! Τέλεψαν τα όνειρα, τέ...
Είσαι γιος, πατέρας, φίλος, αδελφός, γιατί το ξεχνάς;

Είσαι γιος, πατέρας, φίλος, αδελφός, γιατί το ξεχνάς;

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Με το βλέμμα χαμένο, κάθεσαι και κοιτάς,Άλλοτε τον ουρανό κι άλλοτε το κενό.Κατηγορείς τον παλιό σου εαυτό.Σε λάθος πεπραγμένα, σε λάθος αποφάσεις γυρνάς και ξαναγυρνάς.Το γέλιο στα χείλη, στο πρόσωπο τη χαρά,Τη θυμόμαστε σε σένα μόνο...
Εχθές, σήμερα κι αύριο.

Εχθές, σήμερα κι αύριο.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Εχθές,Τα πέτρινα κρεβάτια, θαυμαστά παλάτια.Ιδρώτων στιγμές, κήπος από λεμονιές.Τα ζοφερά των δωματίων σκοτάδια, υπέρλαμπρα φεγγάρια. Σήμερα,Το σ’ αγαπώ, μ’ αγαπάςΑκούγεται σαν αντίλαλος στο βουνό.Εγώ αλλού κοιτώ, εσύ αλλού κοιτάς.Δρό...
Αν είναι να καώ..

Αν είναι να καώ..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σείστηκε η γης, άνοιξε το χώμα.Στης καταιγίδας την αναλαμπή,κεραυνός στα χείλη, το πρώτο το φιλί.Ας κράτησε για μια στιγμή.Το κουβαλώ στα χείλη μου ακόμα. Πράσινο το στρώμα,στου δεύτερου φιλιού το κρεβάτι.Τα άστρα πάνω στήσανε χορό.Το...
Σωσίβιο σωτήριο η αληθινή αγάπη!

Σωσίβιο σωτήριο η αληθινή αγάπη!

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Αγάπη δεν είναι αυτή, που μόνο σε ήρεμα νερά, το είδωλο της μπορεί να δει. Η Αγάπη η αληθινή, το χέρι σου απλώνει, σε κρατά, στην τρικυμία, σε κύματα ψηλά. Ναυαγός σε θάλασσα και σε στεριά,αν βρεθείς κάποια φορά, σωσίβιο σωτήριο,σ’ ολ...
Χρώμα και ουλές

Χρώμα και ουλές

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Γκρίζα μαλλιά, ραγάδες στην κοιλιά.Φύλλα δέντρου σοφίας, πηγή νέας κοινωνίας.Παρελθοντικά παιδιά, μεγάλωσαν πια. Χρώμα και ουλές,σπόροι που φυτρώνουν,σε γη χέρσα και ενώνουν,το παλιό με το νέο. Το παρόν, βιβλίο πεταμένο σε αγράμματες ...
Οι άλλοι..

Οι άλλοι..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Θεέ μου! Τι φόβος! Τι τρόμος! Ένας ατέλειωτος, γεμάτος αγκάθια δρόμος!Θλιβερές σκέψεις, σου ζητούν να τις ταΐσεις. Δε θες να τις θρέψεις,Μα, τις θρέφουν άλλοι! Προσπαθείς! Αγκαλιά παίρνεις τη ζωή σου,Να την προστατέψεις, φροντίδα να τ...
Τις αναμνήσεις κάνε πανιά.

Τις αναμνήσεις κάνε πανιά.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Τις αναμνήσεις κάνε πανιά.Φύσα δυνατά, πάρε ανάσα βαθιά.Αρμένισε σε πελάγη άγνωστα, νέα. Καράβι είναι η ζωή,που πλέει σε θάλασσα ρηχή,με βράχια, λεπίδια κοφτερά και κάποτε μοιραία. Καπετάνιος εσύ.Ναύτες σου, η κάθε σου πληγή.Αγέρας στ...
Ήθελα να μπορούσα να πετώ.

Ήθελα να μπορούσα να πετώ.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Ήθελα να μπορούσα να πετώ.Να φύγω μακριά απ' ο,τι με κρατά φυλακισμένο.Ν’ ανοίξω τα φτερά μου, να χαθώ,σε ένα δικό μου ουρανό, ονειρεμένο. Χειμώνες ν’ αφήνω,καλοκαίρια πίσω να γυρνώ.Τις γκρεμισμένες παλιές φωλιές,να τις απαρνηθώ.Καινο...