Loading posts...
Σε πάγκους τοκογλύφων ακουμπούσες τα φτηνά σου αισθήματα.

Σε πάγκους τοκογλύφων ακουμπούσες τα φτηνά σου αισθήματα.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Τα χείλη τριαντάφυλλα εκατόφυλλα κλειστά.Η πόρτα της καρδιάς στενή κι αμπαρωμένη. Λόγια που πνίγονται σε λίμνη μυρωδική, φωνάζουν σιωπηλά. Πονούσε η καρδιά, μα τα λόγια δεν έβγαιναν από τα χείλη.Με τεχνητή αναπνοή κρατούσες ζωντανή, ...
Ας γίνουμε δύο φωτεινά αστέρια διπλανά..

Ας γίνουμε δύο φωτεινά αστέρια διπλανά..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Ήλιος εσύ, φεγγάρι εγώ.Σε δρόμους αντίθετους βαδίζουμε. Όταν εσύ για ύπνο πας, τότε εγώ ξυπνώ.Με όνειρα εγώ, με ζωή εσύ, τον κόσμο μας ταΐζουμε. Χλωμό το φως μου, το δικό σου διαυγές. Τον δρόμο του να βρει, βοηθούμε τον χαμένο διαβάτ...
Το όνειρο, τελειώνει. Το ξέρει καλά.

Το όνειρο, τελειώνει. Το ξέρει καλά.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Με τα μακριά της ξανθά μαλλιά λυτά,Λούζεται στην φεγγαρόλουστη λίμνη.Μοιάζει να θέλει να ξεπλύνει,ό,τι την βαραίνει και την πονά. Ηφαίστειο η μνήμη, φωτιές ξερνά.Την καίνε βαθιά στα σωθικά,Δεν την αφήνουν, ήσυχη να μείνει.Χρησμός, τα...
Το τελευταίο καρφί, εσύ θα το καρφώσεις..

Το τελευταίο καρφί, εσύ θα το καρφώσεις..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Άλλοτε αγνή σαν Παναγιάκι άλλοτε αμαρτωλή Μαγδαληνή. Σε προσκυνώ το πρωί,σε βλαστημώ κάθε βραδιά. Η αγάπη σου σχοινί.Περασμένη στο λαιμό μου θηλιά. Στη τσέπη σου τα αργύρια βαριά,με σπρώχνουν στην καταστροφή. Τι κι αν σε αγάπησα πολύ...
Από μια μικρή τρύπα, να μπαίνει το φως!

Από μια μικρή τρύπα, να μπαίνει το φως!

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Μου είναι δύσκολο να βαδίσω,τον κακοτράχαλο δρόμο που με τη νέα αυγή,Μπροστά μου, η ζωή, απλώνει. Πρέπει όμως, μπροστά να τραβήξω.Να μη δειλιάσω ούτε στιγμή,αν θέλω πίσω μου να αφήσω,ό,τι σιγά και αθόρυβα, με τελειώνει. Στο τέλος του...
Θέλω, στα θέλω μου να χαθώ..

Θέλω, στα θέλω μου να χαθώ..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Ποτάμι ορμητικό η ζωή,παρασύρει όνειρα ματαιωμένα,όνειρα με δάκρυα πλασμένα,όνειρα σαν σκουριασμένο καρφί,βαθιά μπηγμένο στης καρδιάς τη μεριά τη σκιερή. Σε πόσα κομμάτια την καρδιά μου να τεμαχίσω;Σε πόσους και πόσες να την μοιράσω;...
Γιατί δεν πάλεψες; Γιατί;

Γιατί δεν πάλεψες; Γιατί;

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Οι στίχοι, λέξεις σκόρπιες, πεταμένες στο χαρτί.Μια προς μια φωνάζουν το όνομά σου δυνατά.Σε βλέπω να απομακρύνεσαι.Ξεκίνησες στην πρώτη μπόρα, στην πρώτη δυνατή βροχή.Η ημέρα εκείνη όρισε την κόκκινη γραμμή.Φεύγεις κάθε ημέρα όλο κα...
Τ΄άσπρα σεντόνια των προικιών..

Τ΄άσπρα σεντόνια των προικιών..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Τ’άσπρα σεντόνια των προικιών,τον πολύφερνο γαμπρό να σκεπάσουν περιμένουν. Κιτρίνισαν με τον καιρό, στο σεντούκι του χρόνου, φυλακισμένα. Στηριγμένες στα σκουριασμένα κάγκελα των μπαλκονιών,μάνα και κόρη, τον ιππότη καβάλα σ’άσπρο ά...
Θάλασσα γίνε.

Θάλασσα γίνε.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Οι νότες τρελά χορεύουν, στο πεντάγραμμο επάνω.Έλα απόψε σε όνειρο γλυκό.Ερωτικά αγκάλιασέ με, χόρεψε μαζί μου, στον ρυθμό ενός ταγκό. Ξύπνα συναισθήματα, σε κοχύλια ερμητικά κλεισμένα,στον βυθό της λήθης, βαθιά θαμμένα. Θάλασσα γίνε...
Αυγούστου πανσέληνη βραδιά..

Αυγούστου πανσέληνη βραδιά..

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Αυγούστου πανσέληνη βραδιά,στα χέρια σου απαλά,όλα του ουρανού τα άστρα θ’απιθώσω. Θα γίνουν φωτεινά δαδιά,να διακρίνεις καθαρά,όσα μπορώ για σε να νιώσω. Με λόγια τρυφερά και μια γλυκιά αγκαλιά,τα τείχη που υψώνεις θα γκρεμίσω. Με υ...