Loading posts...
Μην τσιγκουνεύεσαι τα “μπράβο” στους ανθρώπους!

Μην τσιγκουνεύεσαι τα “μπράβο” στους ανθρώπους!

Γράφει η Ελένη Σάββα Στους ανθρώπους, να λες συχνά μπράβο. Άρχισε με αυτούς που έχεις κοντά σου και τους αγαπάς πολύ, όπως παραδείγματος χάριν τον εαυτό σου. Πες μπράβο τουλάχιστον μία φορά τη μέρα. Ένα πρόσωπο θα λάμψει από χαρά απρόσμενα.Το μπράβο, μην το κ...
Τώρα πια, μπορώ να σε θυμάμαι και να μην νιώθω τίποτα.

Τώρα πια, μπορώ να σε θυμάμαι και να μην νιώθω τίποτα.

Γράφει η Ελένη Σάββα Χθες κοιτούσα εκείνο το βάζο με τα λουλούδια. Εσύ μου το είχες κάνει δώρο, το θυμάμαι καλά. Μου είχες φέρει και λουλούδια! Ήταν κάποια ροζ τριαντάφυλλα, θυμάμαι.. Λες να το γεμίσω πάλι ροζ τριαντάφυλλα;Δεν ένιωσα τίποτα ενώ το κοιτούσα. Α...
Μην την κουράζεις την αγάπη, δεν της αξίζει!

Μην την κουράζεις την αγάπη, δεν της αξίζει!

Γράφει η Ελένη Σάββα Την κουράσαμε την αγάπη. Πολύ! Κι είναι τόσο εύκολη η ζωή ψυχή μου. Κι είναι χαρούμενη, ανάλαφρη, μαγική. Μαγική, το βλέπεις;Μην το κουράζεις το συναίσθημα. Αν αγαπάς, δειξτο. Δειξτο, ζήσε το, γέμισε την καρδιά σου, γέμισε χαρά τα πάντα γ...
Δεν σου άξιζε ούτε το “αντίο”

Δεν σου άξιζε ούτε το “αντίο”

Γράφει η Ελένη Σάββα. Και τελικά, ξέρεις κάτι; Δεν σου άξιζε ούτε το “αντίο”. Δεν σου άξιζε ούτε μία λέξη μου. Ξέρεις γιατί; Γιατί είπες μεγάλα λόγια. Γιατί με κοίταζες στα μάτια, μα έλεγες ψέματα.Γι’αυτό. Δεν ξέρω αν έχεις κοιτάξει ποτέ τον εαυτό σου κατάματ...
Είσαι υπεύθυνος για το χαμόγελό σου!

Είσαι υπεύθυνος για το χαμόγελό σου!

Γράφει η Ελένη Σάββα Να χαμογελάς, και να σου χαμογελάνε. Αλλά κυρίως να χαμογελάς. Επειδή όταν χαμογελάς, σου χαμογελάνε. Σε μπέρδεψα;Δεν θα 'πρεπε. Η ζωή είναι απλή, πολύ απλή, το μυαλό μας είναι που την κάνει (τις περισσότερες φορές) περίπλοκη. Μα αυτό είν...
Η ζωή απέκτησε χρώμα, όταν αγάπησε ξανά τον εαυτό της!

Η ζωή απέκτησε χρώμα, όταν αγάπησε ξανά τον εαυτό της!

Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνη τη νύχτα ξύπνησε αναστατωμένη. Δεν θυμόταν να είχε δει κάποιο περίεργο όνειρο, ούτε να είχε αρνητικά συναισθήματα πριν κλείσει τα μάτια της να ξεκουραστεί. Κι όμως, ήταν αναστατωμένη. Την έλουζε κρύος ιδρώτας, κι ένιωθε περίεργα. Ε...
Αξίζει στην αγάπη, λίγο φως μετά από τόσο σκοτάδι!

Αξίζει στην αγάπη, λίγο φως μετά από τόσο σκοτάδι!

Γράφει η Ελένη Σάββα Μήπως ήρθε καιρός να τα πετάξω εκείνα τα λουλούδια; Λέω για εκείνα τα κόκκινα και τα άσπρα, που μου έφερες εσύ. Αυτά, που όταν τα πρωτοείδα είχα ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, και σου έκανα μια μεγάλη αγκαλιά. Βλέπεις, ήταν τα πρώτα λουλούδ...
Επέτρεψε στον εαυτό σου να νιώσει και να δώσει αγάπη!

Επέτρεψε στον εαυτό σου να νιώσει και να δώσει αγάπη!

Γράφει η Ελένη Σάββα Αυτός, κοιτούσε γύρω του. Έβλεπε που οι αμυγδαλιές σιγά σιγά ξεραίνονται. "Μα, χθες δεν ήταν φορτωμένες ανθούς;" σκέφτεται. Περπατάει χωρίς να καταλαβαίνει πόσο γρήγορο είναι το βήμα του. Κι όμως, τρέχει, χωρίς λόγο, χωρίς να βιάζεται. Πε...
Χαμογέλα, και θα βρεις πιο εύκολα τον ήλιο.

Χαμογέλα, και θα βρεις πιο εύκολα τον ήλιο.

Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνο το πρωί, δυσκολεύτηκες να βρεις τον ήλιο. Δεν έμπαινε φως από πουθενά! Γιατί; Γιατί έχεις το παράθυρο κλειστό, κλειδαμπαρομένο, και τις κουρτίνες σου τις άσπρες τραβηγμένες. Έψαχνες ήλιο, ενώ τον έκρυβες!Ύστερα πήρες την απόφαση. Ά...
Θα χαμογελούσε ξανά, κι αυτό το χαμόγελο, θα ήταν αληθινό.

Θα χαμογελούσε ξανά, κι αυτό το χαμόγελο, θα ήταν αληθινό.

Γράφει η Ελένη Σάββα Κοίταξε γύρω της. Όλα ξαφνικά ήταν αλλιώς. Πώς αλλιώς; Δεν μπορούσε να το εξηγήσει, απλώς το ένιωθε. Ένιωθε σαν τα πάντα να έχουν αλλάξει, ένιωθε πως ο ήλιος έκαιγε πιο δυνατά.Τη νύχτα έβλεπε το φεγγάρι κι αναρωτιόταν, πώς της τα έφερε έτ...