Loading posts...
Ξημέρωσε. Αργείς;

Ξημέρωσε. Αργείς;

Γράφει η Ελένη Σάββα Ξημέρωσε... Ο ήλιος ανέβηκε ψηλά, καίει. Τα λουλούδια; Στα καλύτερά τους. Πανδαισία χρωμάτων! Τα χαμόγελα; Ολοένα και περισσότερα. Βροχή πια βλέπουμε σπάνια. Αργεί να νυχτώσει. Θα αργήσει να νυχτώσει, ακούς; Θα έχει για πολύ ακόμα ήλιο......
Φοβάσαι ν’αγαπήσεις και ξοδεύεσαι, σε αγκαλιές μισές.

Φοβάσαι ν’αγαπήσεις και ξοδεύεσαι, σε αγκαλιές μισές.

Γράφει η Ελένη Σάββα Θα με κοιτάξεις άραγε ποτέ στα μάτια; Θα με κοιτάξεις άραγε ποτέ αληθινά; Θα μου πεις "σ' αγαπώ" γεμάτο νόημα; Θα νιώσω ποτέ το βλέμμα σου να συναντά το δικό μου;Αναρωτιέμαι, αναρωτιέμαι αν πότε θα με δεις στα μάτια, θα δεις την αλήθεια κ...
Ακόμα και το βλέμμα σου, ένα ψέμα ήταν.

Ακόμα και το βλέμμα σου, ένα ψέμα ήταν.

Γράφει η Ελένη Σάββα Ακόμα και το βλέμμα σου, ένα ψέμα ήταν. Μόνο που εγώ, δυστυχώς (ή ευτυχώς, ποιος να ξέρει) δεν το κατάλαβα απ' το πρώτο λεπτό. Το βλέμμα σου ήταν πάντα λίγο, λίγο για αγάπη. Η αγάπη, η αγάπη δεν φαινόταν να ξεχειλίζει από πουθενά, όπως γί...
Ζόρικα τα βράδια που γυρνάς στο μυαλό μου.

Ζόρικα τα βράδια που γυρνάς στο μυαλό μου.

Γράφει η Ελένη Σάββα Ζόρικα! Ζόρικα τα βράδια που γυρνάς στο μυαλό μου. Πολύ. Ξαφνικά το μυαλό μου γίνεται μια μικρή πόλη, που συγκεντρώνει όλους τους τόπους όπου ζήσαμε για λίγο εμείς. Πονάει.Κάπου σ' αυτά τα δρομάκια που σχηματίζονται, είσαι κι εσύ. Αχνοφαί...
Να κρατάς στην καρδιά σου εκείνους που κολύμπησαν μαζί σου στις τρικυμίες.

Να κρατάς στην καρδιά σου εκείνους που κολύμπησαν μαζί σου στις τρικυμίες.

Γράφει η Ελένη Σάββα Εγώ, εσύ, κι ο ουρανός. Ήθελα κάτι παραπάνω; Όχι. Μα το πρόβλημα είναι που ποτέ δεν ρώτησες. Ποτέ δεν άκουσες, κι ας μιλούσα για ώρες. Ποτέ δεν είδες, κι ας σου έδειχνα επίμονα. Ποτέ.Ούτε μια φορά. Το πιστεύεις; Τώρα που το ακούς, το πιστ...
Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να κοιτάμε ψηλά.

Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να κοιτάμε ψηλά.

Γράφει η Ελένη Σάββα Αλλάζει ο άνθρωπος; Αλλάζει, αλλάζει όταν το θέλει κι όταν κοιτάει ψηλά. Κάποτε, κάπου άκουσα πως η λέξη άνθρωπος, προέρχεται από το άνω και το θρώσκω: κοιτάω ψηλά. Δεν ξέρω αν είναι στ' αλήθεια αυτή η ετυμολογία της λέξης, μα έχει κάτι μ...
Όταν αγαπάς, ακούς, δίνεις σημασία..

Όταν αγαπάς, ακούς, δίνεις σημασία..

Γράφει η Ελένη Σάββα Νόμιζα σου τα είχα πει όλα. Σου είχα πει πόσο μου αρέσει να ξυπνάω τα πρωινά και να αφήνω τον ήλιο να με λούσει, πόσο μ 'αρέσει να ψάχνω στα δέντρα να βρω πουλιά που έκατσαν να ξαποστάσουν και να τα παρακολουθώ για λίγα λεπτά, να δω τη δι...
Κοίτα που τελικά, δεν ήσουν εσύ το κέντρο της γης.

Κοίτα που τελικά, δεν ήσουν εσύ το κέντρο της γης.

Γράφει η Ελένη Σάββα Και ποιος σου είπε πως εγώ δεν πονάω;Εγώ, που η καρδιά μου γινόταν χίλια κομμάτια κάθε φορά που η δική σου απομακρυνόταν, κι όμως, ενωνόταν ξανά. Εγώ, που με τόση αγάπη μιλούσα για σένα, ακόμα κι όταν εσύ κοιτούσες πολύ, πολύ μακριά. Εγώ,...
Τουλάχιστον, το προσπαθήσαμε!

Τουλάχιστον, το προσπαθήσαμε!

Γράφει η Ελένη Σάββα Τουλάχιστον, το προσπαθήσαμε. Τουλάχιστον, μπορούμε περήφανα να πούμε πως προσπαθήσαμε. Έστω κι αν δεν μας βγήκε, έστω κι αν πια σπάνια ανταλλάζουμε βλέμματα και λέξεις.Το προσπαθήσαμε, γι' αυτό έχουμε κι οι δύο αναμνήσεις χαραγμένες στην...
Κατάφερες πια, να μην υπάρχει λόγος να κοιτάζω προς εσένα.

Κατάφερες πια, να μην υπάρχει λόγος να κοιτάζω προς εσένα.

Γράφει η Ελένη Σάββα Και για πες μου, πώς τα κατάφερες και με έκανες να μη σε θυμάμαι πια; Δύσκολο, ακατόρθωτο θα έλεγα κάποτε. Και να που έγινε. Αλλά το ξέρω, δεν φταις εσύ. Εγώ φταίω, που άλλαξα. Άλλαξα και το χαίρομαι και νιώθω σαν να ανθίζουν κάθε μέρα πι...