Loading posts...
Άβυσσος η ψυχή του “εαυτούλη”

Άβυσσος η ψυχή του “εαυτούλη”

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου δεν λένε; Του παρτάκια να δεις. Όταν μιλάμε  για ανθρώπους που κοιτούν την πάρτη τους, εκεί το βαρέλι που λέγεται ψυχή δεν έχει πάτο. Όχι, δεν είμαστε όλοι καλοί. Ίσως όχι και απαραίτητα κακοί βέβαια. Υ...
Υπάρχεις κι εσύ που με αγγίζεις, χωρίς καν να με ακουμπάς

Υπάρχεις κι εσύ που με αγγίζεις, χωρίς καν να με ακουμπάς

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Πώς να ξεκινήσεις να μιλάς όταν οι λέξεις μοιάζουν λίγες και χορεύουν στο μυαλό σου σε καινούργιους ρυθμούς; Πώς να περιγράψω όλα αυτά που χρωματίζουν την ψυχή μου και μόνο εσύ βλέπεις και ακούς; Πώς γίνεται πάντα όταν σε χρειάζομαι ...
Ο χρόνος θα είναι πάντα λίγος, και μέσα του θα χωρούν λίγοι και ξεχωριστοί.

Ο χρόνος θα είναι πάντα λίγος, και μέσα του θα χωρούν λίγοι και ξεχωριστοί.

Γράφει Ελένη Τσακίρη Χρόνος. Μαθαίνουμε να τον "κυνηγάμε" από τις πρώτες μας λέξεις, στα παιχνίδια, στο σχολείο, στο σπίτι, παντού! Με τον καιρό ανακαλύπτεις πόσο γρήγορα τρέχει και πλέον σε "κυνηγά" εκείνος, ανηλεώς και αδιαλείπτως​. Για αυτό σου λέω, μ...
Μαζί σου έμαθα το “μαζί”!

Μαζί σου έμαθα το “μαζί”!

Γράφει η Ελένη Τσακίρη "Όλα, είναι στο μυαλό " μου λέει για πολλοστή φορά η φίλη μου στον τελευταίο απογευματινό καφέ της ημέρας. "Όλα είναι στην ψυχή μας", καταλήγω  στο δικό μου μονόλογο προς το σπίτι σκεπτόμενη, όλα όσα συζητήσαμε και όλα όσα βλέπω γύρω ...