Loading posts...
Εσύ δε φάνηκες και εγώ σε δικαιολόγησα για άλλη μια φορά!

Εσύ δε φάνηκες και εγώ σε δικαιολόγησα για άλλη μια φορά!

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα  Εκείνο το πρωί, σηκώθηκα με δυσκολία από το κρεβάτι.  Ο αέρας φώναζε με μανία το όνομα σου και το δωμάτιο πιο παγωμένο από ποτέ. Το σπίτι είχε αδειάσει, δεν βρήκα κάπου να κάτσω.  Δε ξέρω αν ήθελα κιόλας. Έκλεισα τα παντζούρια αφού...
Θα γυρίσεις, δε μπορεί.

Θα γυρίσεις, δε μπορεί.

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα  Κάπως έτσι τα φώτα έσβησαν. Μόνο οι τοίχοι έμειναν όρθιοι και μια σκουριασμένη αλυσίδα να κρατάει τις πόρτες. Μισοφαγωμένα πόμολα από τις απουσίες , ξεθωριασμένα. Θα γυρίσεις. Κάτι γέλια στην πίσω αυλή θαμμένα κάτω από τα χρόνια. Π...
Θέλει θάρρος να ερωτεύεσαι, χωρίς φόβο και στεγανά!

Θέλει θάρρος να ερωτεύεσαι, χωρίς φόβο και στεγανά!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Σε έναν κόσμο που το συναίσθημα έχει σβήσει, που θεωρείται τρωτό σημείο, αχίλλειος πτέρνα είναι μαγκιά να μπορείς να ερωτεύεσαι. Να αφήνεις την καρδιά σου ανοιχτή. Να μπορείς να παραδεχτείς πως την πάτησες. Πως η καρδούλα σου σκίρ...
Κοστίζει πλέον το σ’ αγαπώ μου, δεν το δανείζω.

Κοστίζει πλέον το σ’ αγαπώ μου, δεν το δανείζω.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Πόσο ανόητη υπήρξα θεέ μου.Τόσο ανόητη που δεν καταλάβαινα το μαχαίρι που γυρνούσες στην καρδιά μου.Τόση απαξίωση ρε φίλε είχα χρόνια να δω.Κι εγώ σ' έβλεπα κι έλιωνα.Πιο χαζή πεθαίνεις.Ναι χαζή ήμουνα που δέχτηκα όλο αυτό το λίγο π...
Δεν βλέπουμε το ίδιο, κι ας κοιτάμε μαζί!

Δεν βλέπουμε το ίδιο, κι ας κοιτάμε μαζί!

Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Δεν βλέπουμε όλοι το ίδιο, ακόμη και αν κοιτάμε το ίδιο πράγμα. Έχω καταλάβει πως αν και ζούμε όλοι κάτω από τον ίδιο ουρανό, δεν έχουμε όλοι τον ίδιο ορίζοντα και δεν μας μαγεύει όλους ένας έναστρος ουρανός. Δεν μας συγκινούν ό...
Δώσε μου εσένα! Για τόσο, για όσο..

Δώσε μου εσένα! Για τόσο, για όσο..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Δώσε μου όλα εκείνα που δεν τόλμησε ποτέ η ψυχή σου να αφήσει σε κανέναν άνθρωπο που βρέθηκε στο περπάτημά σου, στα μονοπάτια του όμορφου μυαλού σου, στην καύλα της ψυχής σου, εκεί που όλα μοιάζουν μαγικά με τις νεράιδες να πεταρ...
Όταν ο πόνος είναι μεγαλύτερος απ’ την ανάμνηση, έχεις μόνο μια επιλογή. Να φύγεις.

Όταν ο πόνος είναι μεγαλύτερος απ’ την ανάμνηση, έχεις μόνο μια επιλογή. Να φύγεις.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Ο άνθρωπος που σε απαξιώνει, γνωρίζει πολύ καλά τι έκανε και ποια είναι η στιγμή που το έκανε.Γνωρίζει επίσης ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο να σε χάσει, αλλά μάλλον δεν του καίγεται καρφάκι.Ο άνθρωπος που εσύ του στάθηκες σαν λαμπάδ...
Δε θέλω το “για πάντα”. Θέλω το “για όσο πάει”. 

Δε θέλω το “για πάντα”. Θέλω το “για όσο πάει”. 

Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου Θα ήθελα να είμαι μέσα σε μια αγκαλιά μόνο δική μου. Να χωράει μόνο εμένα και να εφαρμόζει με ακρίβεια σε όλες τις πτυχές του σώματός μου Θα ήθελα να με κρατούν δύο χέρια που σαν με αγγίζουν να νιώθω όλα όσα εκείνα λαχταράει η ψυχή...
Οι μεγαλύτεροι έρωτες ξεκίνησαν με ένα “εγώ μ’αυτόν;”

Οι μεγαλύτεροι έρωτες ξεκίνησαν με ένα “εγώ μ’αυτόν;”

Γράφει η Κική Γ.  Αλλοίμονο σε όποιον κάνει μεγάλες δηλώσεις. Από μόνος του συνήθως τις αναιρεί και καίγεται. Πολλοί μεγάλοι έρωτες γεννήθηκαν, ενώ ο ένας από τους δύο απαξιούσε. Καμία έλξη και εντύπωση στην αρχή. Είναι όμως κάποια πράγματα που δεν τα ορίζουμ...
Στην υγειά, μιας μισής νύχτας, ακόμα..

Στην υγειά, μιας μισής νύχτας, ακόμα..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Με κοιτάς ενώ βάζεις τα παπούτσια σου και κάτι μου λες. Δεν σε ακούω, χαζεύω το δωμάτιο γύρω μου, το έχω δει τόσες άλλες φορές και όμως νιώθω σαν να μην το ξέρω καθόλου. Βλέπεις, φεύγω πάντα βιαστικά. Να προλάβω να μην με βρει εκεί κ...