Loading posts...
Φορούσαν πάντα μάσκες οι άνθρωποι..

Φορούσαν πάντα μάσκες οι άνθρωποι..

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη. Οι άνθρωποι φορούσαν πάντα μάσκες, μη ορατές με γυμνό μάτι. Σε ξεγελούσαν και σε άφηναν να ζεις με ψευδαισθήσεις.Μπορούσαν να καλύψουν το πραγματικό τους πρόσωπο χωρίς ψεγάδια. Οι μάσκες αυτές κάλυπταν διάφορα συναισθήματα. Κάλυπταν ...
Σε γουστάρω κι αυτό δεν αλλάζει.

Σε γουστάρω κι αυτό δεν αλλάζει.

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι εσύ. Πόσο μάλλον να νιώσεις κάτι.Δεν θα σου ζητούσα ποτέ, οτιδήποτε. Τα συναισθήματά μου όμως, τα σέβομαι και τα υπερασπίζομαι μέχρι τέλους. Θα φύγουμε από εδώ.. Για λίγο είναι ακόμη. Για δυο εβδομάδες....
Τη θάλασσα φορά, στα μάτια.

Τη θάλασσα φορά, στα μάτια.

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Πεντάμορφη, κόρη ξανθή-πόσο τυχερός ο νιος,που σιμά του τη θωρεί-στέκει ορθή στο μπαλκόνι της κάθε δείλι και αυγή. Βλέπει του ήλιου τη δύση και την ανατολή. Τον βλέπει,να ξυπνά.Εκεί πέρα, μακριά,πίσω από τα βουνά να βγαίνει. Το δρόμο...
Πάρε τους ανθρώπους σου αγκαλιά, “να περάσουν όλα”..

Πάρε τους ανθρώπους σου αγκαλιά, “να περάσουν όλα”..

Γράφει ο Τριστάνος "Έλα να σου κάνω μια αγκαλιά να περάσει"! Κοντοστάθηκα, κοιτώντας σε καχύποπτα. Σε κοίταξα και λίγο ειρωνικά. "Τι να μου κάνει εμένα μια αγκαλιά, έτσι όπως είμαι τώρα"; "Έλα, μη φοβάσαι, θα είναι από κείνες τις ιαματικές, που κανένας γιατρό...
Έγινες η φίλη που δεν περίμενα ποτέ.

Έγινες η φίλη που δεν περίμενα ποτέ.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Μία μελαγχολία στα μάτια σου, μία χαρά στον λόγο σου και μία σπινθηρίζουσα λογική πίσω από όλα αυτά. Έτσι μου παρουσιάστηκες κι έκλεψες την προσοχή μου από την περιβάλλουσα πνευματική “φασαρία”. Πώς θα μπορούσα να κάνω κι αλλιώς; Η...
Καμιά φορά, το να θεραπεύεσαι θα πει να αφήνεις την παλιά σου ζωή να πεθάνει.

Καμιά φορά, το να θεραπεύεσαι θα πει να αφήνεις την παλιά σου ζωή να πεθάνει.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Καμιά φορά, το να θεραπεύεσαι θα πει πως αφήνεις την παλιά σου ζωή να πεθάνει.Και μαζί, θα αφήσεις να πεθάνουν οι φόβοι σου, οι φοβίες σου, οι προκαταλήψεις και οι συνήθειές σου. Μια παλιά ζωή, που σου έδωσε ό,τι ήταν να σου δώσε...
Σ’ερωτεύτηκα.. κι ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο που πήρα στη ζωή μου! 

Σ’ερωτεύτηκα.. κι ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο που πήρα στη ζωή μου! 

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. To μόνο που ζήτησα, ήταν να μην σ'ερωτευτώ. Να μην σκιρτήσει τίποτα μέσα μου. Να μην σχηματιστεί στο πρόσωπό μου αυτό το γνωστό χαμόγελο του ερωτευμένου. Δεν είχα άλλα κουράγια να σπασμένα κόκαλα και ραγισμένα φτερά. Κι εσύ στ...
Έλα και μπες στο σώμα, στο μυαλό και την ψυχή μου.

Έλα και μπες στο σώμα, στο μυαλό και την ψυχή μου.

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Μπες ήσυχα, αθόρυβα, πατά στις μύτες των ποδιών σου. Να μην τρίξει τίποτα.Να μην σπάσουν τα κρυστάλλινα .Να μην θαμπώσουν τα χάλκινα.Να μην ξεκολλήσουν αυτά που με κόπο έχω κολλήσει τόσα χρόνια.Γλίστρα όμορφα, σαν αερικό και πλημμυρίσ...
Στο τέλος, μένει η αγάπη..

Στο τέλος, μένει η αγάπη..

Γράφει η Ελένη Σάββα Ποιος να μου το λεγε λοιπόν, πως μια μέρα η ανάμνηση σου δεν θα πονούσε. Ποιος να μου το λεγε..Ένα είναι το σίγουρο: αν κάποιος μου το έλεγε τότε, θα γελούσα. Θα του έλεγα " Τι λές καλέ; Αγαπώ! " Και δεν θα έλεγα ψέματα, αγαπούσα. Μπερδεύ...
Κανένας δεν ντράπηκε να φανερώσει τη γλύκα της καρδιάς του!

Κανένας δεν ντράπηκε να φανερώσει τη γλύκα της καρδιάς του!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Με το βλέμμα στο άπειρο..Να ατενίζεις το αύριο σα να' ναι ήδη στο παρόν.Να τιμάς το παρελθόν σου για όσα σου δίδαξε.Να ζεις το παρόν γιατί είναι το μόνο που έχεις.Χρώματα κι αρώματα να γεμίζεις τη ζωή σου.Να κάνεις χώρο για το καινο...