Loading posts...
Κι όταν τα βήματα τελειώσουν, ο χρόνος θα δώσει την απάντηση

Κι όταν τα βήματα τελειώσουν, ο χρόνος θα δώσει την απάντηση

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Όταν τα βήματα τελειώσουν, ο χρόνος αρχίζει να μετρά αντίστροφα με έναν ολόδικό του ρυθμό. Δεν σε ρωτάει, δεν σε κοιτάει αν ακολουθείς, δεν σε περιμένει. Σε παίρνει από το χέρι και σε πηγαίνει στο σημείο μηδέν. Εκεί σε αφήνει ν...
33 λόγοι για τους οποίους αξίζουν οι Κυριακές το καλοκαίρι

33 λόγοι για τους οποίους αξίζουν οι Κυριακές το καλοκαίρι

Για τα μεσημέρια που περνάς στο ενοικιαζόμενο δωμάτιο που δεν άντεξες άλλο τον ήλιο. Για το πρωινό που περιλαμβάνει πίτσα από χτες το βράδυ όπως και τον χειμώνα αλλά τώρα έχεις και λίγο παγωμένο καρπούζι. Για την επιστροφή από τη θάλασσα, τ...
Να μετράς τις μέρες με γέλια, μπάνια και γρατζουνιές

Να μετράς τις μέρες με γέλια, μπάνια και γρατζουνιές

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. «Είσαι αλλιώτικη εδώ μαμά..» «Πώς αλλιώτική παιδί μου;» Έχουν μια ειλικρίνεια τα παιδιά που δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς μπροστά της. Μια ειλικρίνεια ψυχής που δεν μπορείς να την χαλιναγωγήσεις. Από την στιγμή που θα αποφασίσο...
Κι αν μεγάλωσα, εγώ θα παίζω ακόμα με κουβαδάκια..

Κι αν μεγάλωσα, εγώ θα παίζω ακόμα με κουβαδάκια..

Ωραία περίοδος το καλοκαίρι. Ξεγνοιασιά. Πολύ ξεγνοιασιά. Ακόμη κι αν μεγαλώσαμε κι έχουμε πλέον καθημερινή δουλειά, εκτός απ' τους τρεις μήνες διακοπών από σχολεία και φροντιστήρια, πάλι τα καλοκαίρια είναι συναισθηματικά πλούσια σε χαρά. Είναι αυτή η αύρα τ...
Κι όταν ηρεμείς, βρίσκεις και τις απαντήσεις

Κι όταν ηρεμείς, βρίσκεις και τις απαντήσεις

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Κάθεται σκυφτός πλάι στο βράχο, με γόνατα ενωμένα κι αγκαλιά τα δυο του χέρια. Δεν είναι ανήσυχος όπως συνήθως. Είπε ν’ αλλάξει, να πορευτεί μαζί με το σκούρο μπλε του τοπίου. - Τι μουσική σ’ αρέσει ν’ ακούς; Δε μου αρέσει η μο...
Τα καλοκαιρινά παραμύθια, να τα ζεις κι ας κρατάνε λίγο.

Τα καλοκαιρινά παραμύθια, να τα ζεις κι ας κρατάνε λίγο.

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Το καλοκαίρι πλησιάζει και όσοι θα γυρίσουν στα εξοχικά τους έχουν να θυμούνται πολλά καλοκαιριά πίσω. Καλοκαίρια, που δεν ήταν τόσο ωραία, καλοκαίρια που ήταν κάτι περισσότερο από υπέροχα, καλοκαιριά, που τα είχαν όλα. Μα κυρίως ...
Δώσε μου λίγη από την θάλασσά σου

Δώσε μου λίγη από την θάλασσά σου

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Όπως εσύ, έτσι κι εγώ, έμαθα να πετώ στον ουρανό. Αέρας. Πότε απαλά, πότε ορμητικά αγγίζει το σώμα σου παντού. Οι ουρανοί γύρω σου είναι πολλοί. Με συννεφιά και με λιακάδα. Σ’ αρέσει κι η χαλαρή βροχή, μια αφορμή να πλύνεις το ρο...
Γίνε η θάλασσά μου, τώρα που δεν σε φοβάμαι πια.

Γίνε η θάλασσά μου, τώρα που δεν σε φοβάμαι πια.

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Γίνε η θάλασσά μου. Αυτή η μεγαλύτερη αγκαλιά του κόσμου που μέσα της ηρεμώ. Να με εμπνέεις με τη γαλήνη του γαλάζιου σου. Να με ηρεμείς με τον ήχο του κύματός σου. Να με προκαλείς να κατακτήσω το τέλος του δικού σου ορίζοντα....
Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν σε έχω

Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν σε έχω

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Κρατάς στα μάτια σου την ματιά μου και στα χέρια σου την ζωή μου. Παίζουμε με λέξεις και βάζουμε σιωπηρά στοιχήματα. Ποιος θα πληγώσει τον άλλο πιο πολύ. Ποιος θα πει πρώτος το "γεια" γιατί το αντίο ξέρουμε πως δεν θα το πούμε. ...
Μια αγκαλιά στον ήλιο και τη θάλασσα. Τι άλλο θες;

Μια αγκαλιά στον ήλιο και τη θάλασσα. Τι άλλο θες;

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Καλοκαίρι είναι! Και τι (να) θέλει κανείς; Λίγο θάλασσα και μια αγκαλιά. Μια αγκαλιά για να ακουμπά να ξαποστάσει Να μη σε σφίγγει να μη σε πνίγει Μια αγκαλιά για να ξέρει ότι κάποιος είναι εκεί Για εκείνον μόνο Κάπου...