Loading posts...
Φωτιά ο έρωτας και με τις φλόγες του παίζουν μόνοι οι τρελοί ή μήπως οι γενναίοι;

Φωτιά ο έρωτας και με τις φλόγες του παίζουν μόνοι οι τρελοί ή μήπως οι γενναίοι;

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Μπορεί να λες πως είσαι έτοιμος για έναν έρωτα, έναν αληθινό έρωτα που θα σε απογειώσει, είσαι όμως; Είσαι έτοιμος να παραδοθείς ψυχή και σώμα, χωρίς να σκεφτείς τις συνέπειες; Είσαι έτοιμος να βάλεις στην άκρη όλα τα "πρέπει" και ...
Εκείνα τα λουλούδια, τα περίμενε..

Εκείνα τα λουλούδια, τα περίμενε..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Μας καταπίνει η καθημερινότητα, μας καταπίνει η ρουτίνα και πριν καλά καλά το καταλάβουμε, ξεχνάμε πώς κόπηκαν τα πόδια μας στο πρώτο βλέμμα, πώς πετάρισε η καρδιά μας στο πρώτο άγγιγμα, πώς ανατρίχιασε το «είναι» μας στο πρώτο φιλ...
Το πιο δυνατό απωθημένο μου, εσύ!

Το πιο δυνατό απωθημένο μου, εσύ!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Οι έρωτες που μένουν απωθημένοι, είναι αυτοί που δεν πεθαίνουν ποτέ λένε. Ότι δεν κατάφερες να γευτείς, ότι δεν κατάφερες να ζήσεις, μένει σαν αγκάθι μέσα σου και τρυπάει την ψυχή σου κάθε φορά που κάποιος ή κάτι το φέρει στη μνήμ...
Κανένα σκοτάδι δεν κρατάει για πάντα..

Κανένα σκοτάδι δεν κρατάει για πάντα..

Γράφει  η Κική Γιοβανοπούλου  Μετά από κάθε καταιγίδα, βγαίνει το ουράνιο τόξο. Μετά από κάθε χειμώνα, έρχεται η άνοιξη. Μετά από κάθε σκοτάδι, ξημερώνει λένε. Όσο σκληρή κι αν είναι η ζωή, θα έρθει η στιγμή που τα πράγματα θ' αλλάξουν, που κάποιος, κάτι, θα ...
Εκείνος ο παράξενος, ο ιδιαίτερος,μοναδικός άνθρωπος της ζωής σου θα σου λείπει.

Εκείνος ο παράξενος, ο ιδιαίτερος,μοναδικός άνθρωπος της ζωής σου θα σου λείπει.

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Όσους καινούριους ανθρώπους κι αν έχεις γνωρίσει, σ' όσες αγκαλιές κι αν έχεις κοιμηθεί, όσα σ' αγαπώ κι αν έχεις ξεστομίσει... Όσα χαμόγελα κι αν έχεις χαρίσει, σ' όσα κορμιά κι αν έχεις ταξιδέψει, όσα χάδια κι αν έχεις μοιράσει....
Εσύ κι εγώ, δυο δρόμοι που δεν ενώθηκαν ποτέ

Εσύ κι εγώ, δυο δρόμοι που δεν ενώθηκαν ποτέ

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Ένιωσα και το ξέρεις. Ένιωσες και το ξέρω. Νιώσαμε κι ας μην ήταν ποτέ οι συνθήκες "ευνοϊκές" για μας. Νιώσαμε κι ας μην ήρθε ποτέ η "κατάλληλη στιγμή", αυτή η στιγμή που τάχα περιμέναμε, αυτή η στιγμή στην οποία τάχα ελπίζαμε. Έν...
Αυτοί οι δυο μαζί, ως την φθορά του χρόνου

Αυτοί οι δυο μαζί, ως την φθορά του χρόνου

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Την κοιτάζει στα κλεφτά να στέκεται μπροστά στον καθρέφτη. Την κοιτάζει να πλησιάζει το πρόσωπό της στο κρύο γυαλί και να κατσουφιάζει στη θέα των μικρών, πρώτων ρυτίδων δίπλα στα μάτια της. Την κοιτάζει να ντύνεται και να αγ...
Την κατάλληλη στιγμή, δεν την περιμένεις, τη φτιάχνεις!

Την κατάλληλη στιγμή, δεν την περιμένεις, τη φτιάχνεις!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Για ποια κατάλληλη στιγμή μου μιλάς; Ποια κατάλληλη στιγμή περιμένεις για να κάνεις πράξη όσα θέλεις, για να βάλεις φτερά στα όνειρά σου, για να δώσεις πνοή σ' όσα ποθείς; Είναι ωραίο να προγραμματίζεις, να βάζεις προτεραιότητες. ...
Είναι ύπουλη κι εθιστική η μοναξια, σου λέω!

Είναι ύπουλη κι εθιστική η μοναξια, σου λέω!

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Μοναξιά. Μια λέξη τρομαχτική, συνυφασμένη με αμέτρητα αρνητικά συναισθήματα. Πόσους δεν "αναγκάζει" να μένουν με ανθρώπους που δεν τους καλύπτουν, απλά και μόνο για να μην την βιώσουν; Πόσοι δεν βυθίστηκαν μέσα της και δεν άρπαξαν...
Άσε με να σ’ αγαπήσω όπως ξέρω εγώ…

Άσε με να σ’ αγαπήσω όπως ξέρω εγώ…

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Μη ορίζεις κανόνες, μην θέτεις προϋποθέσεις, μην βάζεις όρους. Μην μου ζητάς ν' αλλάξω για να ταιριάξω στα καλούπια σου, μην μου ζητάς να φέρομαι και να αντιδρώ με το δικό σου τρόπο, μην μου ζητάς να σ' αγαπώ όπως έμαθες να σ' αγα...