Loading posts...
Μην αφήσεις τα όνειρά σου, να γεμίζουν σκόνη στην αναμονή!

Μην αφήσεις τα όνειρά σου, να γεμίζουν σκόνη στην αναμονή!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Αναρωτιέμαι για ποια χαμένα όνειρα συνέθετε τότε ο Μάνος Χατζιδάκης το βαλς των χαμένων ονείρων. Από μικρή, όταν πρώτο άκουσα το κομμάτι αυτό ανάμεικτα συναισθήματα δημιουργήθηκαν στην παιδική τότε ψυχή μου. Σε εκείνη την ψυχή π...
Τότε που δεν θα σε ξέρω μα θα θέλω τόσο πολύ να σε μάθω

Τότε που δεν θα σε ξέρω μα θα θέλω τόσο πολύ να σε μάθω

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Δυο ξένοι πια. Κανονικά αυτό θα έπρεπε να είναι μια κακή εξέλιξη των πραγμάτων, έτσι; Όχι όμως μάτια μου. Χαίρομαι που πλέον είμαστε δυο ξένοι, όπως συνήθιζες να μας αποκαλείς. Που άρχισα να ξεχνώ τις γραμμές του προσώπου σου. Το...
Εκείνοι που έμαθαν να προσποιούνται τον έρωτα..

Εκείνοι που έμαθαν να προσποιούνται τον έρωτα..

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι. Που δεν ξέρω ότι ήμασταν, τι νιώσαμε, Αν νιώσαμε μαζί και δεν ένιωθα μόνη μου φυσικά. Τι μου τελικά στη ζωή σου; Υπήρξα ποτέ σε αυτήν; Ήμουν κάτι, ήμουν ένα τίποτα, η μήπως ήμουνα σαν τις άλλες; Εκεί...
Δεν αξίζεις την αγάπη και την αγκαλιά, ούτε στο ελάχιστο.

Δεν αξίζεις την αγάπη και την αγκαλιά, ούτε στο ελάχιστο.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Δεν ξέρω τι είναι πιο βαθύ, πιο δυνατό, πιο ποθητό από την λαχτάρα. Όχι οποιοδήποτε λαχτάρα μα εκείνη την πιο σκοτεινή. Εκείνη που την κρατάς για τον εαυτό σου. Που δεν τολμάς να την εξομολογηθείς σε κανέναν. Αυτή δεν είναι άλλη...
Πόσες Τίνκερμπελ άραγε υπάρχουν εκεί έξω;

Πόσες Τίνκερμπελ άραγε υπάρχουν εκεί έξω;

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Είναι μέρες τώρα που σκέφτομαι. Τι ήταν τελικά η Τίνκερμπελ; Τι άλλο πέρα από μια νεράιδα; Ήταν ένα πλάσμα πληγωμένο, ερωτευμένο, σε μία χώρα που τίποτα δεν είχε σημασία. Με έναν έρωτα μονόπλευρο αλλά ήταν πάντα εκεί στο πλάι του ...
Κάποτε φεύγει ο γενναίος, κι ας αγαπάει πιο πολύ!

Κάποτε φεύγει ο γενναίος, κι ας αγαπάει πιο πολύ!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Και είναι στιγμές που φεύγεις. Όχι από δειλία, μα γιατί θέλεις να ελευθερώσεις τον άνθρωπο που νοιάζεσαι. Τον άνθρωπο που βλέπεις να βασανίζεται. Θέλεις να τον αφήσεις γιατί το βλέπεις, δεν μπορεί να φύγει μόνος του. Και φεύγεις ε...
Να ξαναπέσουμε, να ξανά ματώσουμε, χωρίς να φοβόμαστε αν θα επουλωθεί η πληγή.

Να ξαναπέσουμε, να ξανά ματώσουμε, χωρίς να φοβόμαστε αν θα επουλωθεί η πληγή.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Καθώς τα χρόνια περνούν παρατηρώ πως οι άνθρωποι ολοένα και αποξενώνονται από την αγάπη. Κανένα συναίσθημα δεν τους γεμίζει πια. Άδεια κορμιά, ψυχές παγωμένες, γκρίζες, χωρίς καμιά χαρά. Όλα είναι μια κοψιά. Χαρά, λύπη, στεναχώρ...
Θέλει θάρρος να ερωτεύεσαι, χωρίς φόβο και στεγανά!

Θέλει θάρρος να ερωτεύεσαι, χωρίς φόβο και στεγανά!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Σε έναν κόσμο που το συναίσθημα έχει σβήσει, που θεωρείται τρωτό σημείο, αχίλλειος πτέρνα είναι μαγκιά να μπορείς να ερωτεύεσαι. Να αφήνεις την καρδιά σου ανοιχτή. Να μπορείς να παραδεχτείς πως την πάτησες. Πως η καρδούλα σου σκίρ...
Δεν είναι εκεί, δεν ήταν ποτέ εκεί..

Δεν είναι εκεί, δεν ήταν ποτέ εκεί..

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Ανοίγεις τα μάτια σου και εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείς πως έχει ήδη ξυπνήσει, σε κοιτάζει γλυκά και σου χαμογελά. Δε λέτε τίποτα, κλείνεις πάλι τα μάτια σου και χώνεσαι στην αγκαλιά του. Εκείνος τρυφερά σου χαϊδεύει τα μαλλ...
Σε μεθάει, σε ζαλίζει, σε μαγνητίζει και τον λένε έρωτα.

Σε μεθάει, σε ζαλίζει, σε μαγνητίζει και τον λένε έρωτα.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Ποιος είναι ο έρωτας στα χρόνια μας; Καθημερινά βλέπω νέους που διαμαρτύρονται για το πώς κατήντησε, αυτό το ωραίο συναίσθημα. Μα γιατί αποποιούμαστε τις ευθύνες μας, εμείς δεν είμαστε αυτοί που ευτελίσαμε τον έρωτα; Εμείς δεν εί...