Loading posts...
Το βράδυ που άνοιξα το κουτί των αναμνήσεων.

Το βράδυ που άνοιξα το κουτί των αναμνήσεων.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν σε είδα προχθές τυχαία. Καθόσουν απέναντί μου. Ήταν κι εκείνη δίπλα σου, πάντα εκείνη να στοιχειώνει την ψυχή μου. Το πρώτο ποτό το ήπια σαν νερό. Είχα ανάγκη το αλκοόλ να κάψει κάθε τι μέσα μου. Να...
Αυτή η μέρα, θα έχει πάντα το όνομά του..

Αυτή η μέρα, θα έχει πάντα το όνομά του..

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπουλου  Άλλη μία χρονιά πέρασε. Χρονιά με γέλια, με χαρές, με λύπες και με δάκρυα. Μία χρονιά που της δίδαξε πολλά. Ήταν πέρσι τέτοια μέρα μέρα, που έμελλε να το παραδεχτεί όλα όσα ένιωθε. Εκείνο το βράδυ, κάπου ανάμεσα σε μερικά ποτήρια...
Στο δικό μας παραμύθι δεν έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλυτέρα.

Στο δικό μας παραμύθι δεν έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλυτέρα.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Και είναι φορές που ονειρεύομαι, που με το μυαλό μου πλάθω εικόνες, παραμύθια. Δημιουργώ στιγμές. Στιγμές που είμαστε μαζί, μαζί, καλά και ευτυχισμένοι. Μα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μυθοπλασία. Ίσως φαντάζομαι όλα αυτά ,πο...
Η ευτυχία μου, θα είναι η καλύτερη εκδίκηση..

Η ευτυχία μου, θα είναι η καλύτερη εκδίκηση..

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Πόνεσα πολύ. Έκλαψα, χτυπήθηκα, έφτασα πάτο. Ο πόνος ήταν τόσο δυνατός που τον ένιωθα να μου καίει το κορμί. Με κατέστρεψες. Ένα μονάχα θα ήθελα, εκδίκηση. Όχι, μη φοβάσαι, δεν θα σου κάνω κακό, πώς θα μπορούσα άλλωστε; Η εκδίκηση...
Πάρε μια ανάσα, κι αγκάλιασε με αγάπη τον εαυτό σου!

Πάρε μια ανάσα, κι αγκάλιασε με αγάπη τον εαυτό σου!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Πόσο περίεργο είναι το μυαλό του ανθρώπου. Σε κάνει να πιστεύεις ότι εκείνο αποφασίσει. Είναι στιγμές που νιώθεις πως δεν αξίζεις, πώς δεν θα τα καταφέρεις. Πως δεν είσαι αρκετά καλός στη δουλειά σου, στους φίλους σου, στην καθημε...
Να σέβεσαι τους ανθρώπους που δίνουν μάχη κάθε μέρα με τους δαίμονές τους..

Να σέβεσαι τους ανθρώπους που δίνουν μάχη κάθε μέρα με τους δαίμονές τους..

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Βλέπεις ανθρώπους λαμπερούς, γεμάτους χαμόγελα. Βλέπεις ζωές πασπαλισμένες με χρυσόσκονη, όμορφες, αστραφτερές. Πόσες φορές δεν ήθελες να έχεις τη ζωή τους, πόσες φορές δεν ζήλεψες την ευτυχία τους; Κοιτώντας μέσα όμως, βαθιά, πίσ...
Σε συγχωρώ, γιατί μπορώ..

Σε συγχωρώ, γιατί μπορώ..

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Σε συγχωρώ. Ναι μάτια μου. Όχι, γιατί είμαι μεγαλόψυχη, αλλά γιατί μπορώ να αντιληφθώ το λόγο όσων έπραξες. Το ξέρω πως είναι λάθος να δικαιολογώ τις συμπεριφορές σου, εφόσον αποδέκτης τους ήμουν εγώ, μα δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. ...
Θυμάσαι ακόμη ότι γελάω, μαμά;

Θυμάσαι ακόμη ότι γελάω, μαμά;

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Μαμά δες. Μπορώ! Αλήθεια, τα καταφέρνω, παλεύω μαμά. Κοίταξε με, μπορεί να είμαι μόνη εδώ μα είμαι ευτυχισμένη. Μόνο θέλω να ξέρεις πως όσο και να σου θυμώνω, όσο κι αν σε δυσκολεύω, όσο κι αν κρύβω όσα έχω μέσα μου, μην ξεχνάς πω...
Τις άυπνες νύχτες, ταξιδεύω, εκεί που ζουν οι ερωτευμένοι.

Τις άυπνες νύχτες, ταξιδεύω, εκεί που ζουν οι ερωτευμένοι.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Δεν με έπαιρνε ο ύπνος πάλι. Την είχα βγάλει στο μπαλκόνι σχεδόν όλη νύχτα. Κάπνιζα και έπινα ήλπιζα πως το αλκοόλ και ο καπνός από το τσιγάρο τα κατάφερα να θολώσουν το μυαλό μου, αλλά μάταια. Ήσουν εκεί. Ξημέρωνε Σάββατο η αγαπη...
Εκείνοι οι θησαυροί, που λέγονται φίλοι και τα αξίζουν όλα στη ζωή μας.

Εκείνοι οι θησαυροί, που λέγονται φίλοι και τα αξίζουν όλα στη ζωή μας.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Και είναι κάποιοι άνθρωποι που σε αγαπάνε δίχως να σε κρίνουν. Που σε στηρίζουν δίχως παράπονο, γιατί το κάνουν από την καρδιά τους. Είναι εκεί, κερί αναμμένο, να φωτίζουν τη ζωή σου, τα σκοτάδια σου, που παίρνουν τους φόβους σου....