Loading posts...
Μην κατηγορείς για όλα την οικειότητα

Μην κατηγορείς για όλα την οικειότητα

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Λένε ότι η οικειότητα δύσκολα χτίζεται και εύκολα γκρεμίζεται. Έτσι ξαφνικά παύει να υπάρχει. Εγώ θα το διαψεύσω. Αν με έναν άνθρωπο δημιουργηθεί κάτι με βάσεις, μια χημεία μια επικοινωνία μια αλληλοκατανόηση, αυτό ότι κα...
Μεγάλωσα πια και για τίποτα δεν μετανιώνω

Μεγάλωσα πια και για τίποτα δεν μετανιώνω

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Μεγάλωσα πια Και αν έμαθα κάτι είναι να μην κάνω τα ίδια λάθη αλλά νέα Να μην πενθώ στιγμές και χρόνια Να αφήνω το παρελθόν στη θέση του Το μέλλον να μην το κοιτώ, σαν να μη μ’ αφορά Να επικεντρώνομαι στο παρόν Να δημι...
Ξεγελώντας το χρόνο

Ξεγελώντας το χρόνο

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Παρελθόν αφηρημένο, παρόν σταματημένο Μια απροσδόκητη συζήτηση και ένας απόηχος περίεργος, πρωτόγνωρος και απροσδιόριστος -Ωραίος, πρόσθεσες. -Αυτό αφήνει πιο πολλά ερωτηματικά και από το απροσδιόριστο, ξέρεις. Έχουμε ξε...
Μην κρατάς ανείπωτες συγγνώμες

Μην κρατάς ανείπωτες συγγνώμες

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Είναι και κάτι λέξεις «βαριές» και συνάμα ευαίσθητες. Από πορσελάνη και κρύσταλλλο. Από φωτιά και νερό Δε μπορείς να τις ξεστομίσεις έτσι απλά Χρεώνονται Δε μπορείς να τις αγγίζεις συχνά Τσαλακώνονται Δεν είναι έκτακτ...
Το μόνο που σου κράτησα, είναι που με άφησες να φύγω

Το μόνο που σου κράτησα, είναι που με άφησες να φύγω

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Ήθελες ή όχι να με αδειάσεις και το πέτυχες.. Ένα "δεν ξέρω", σε εσωσε! 'Ενα "δεν ξέρω", με επνιξε. Με κοιτάς που σε κοιτάω; Σε κοιτάω μα δε σε βλέπω! Δε μπορώ.. Το βλέμμα μου κενό.. Αποκοσμο και ξένο! Κλείνοντας την...
Αν δεν μ’αγαπάς απόλυτα, μην μ’αγαπάς καθόλου

Αν δεν μ’αγαπάς απόλυτα, μην μ’αγαπάς καθόλου

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Αν είναι να μ’ αγαπάς αλλά να μην κάνεις τα πάντα για να σαι εκεί, μη μ αγαπάς. Αν είναι να μ’ αγαπάς αλλά να μην κάνεις τα πάντα για να μ’ έχεις, μη μ’ αγαπάς.     Αν είναι να μου λες πως είμαι τα πάντα σου αλ...
Εγώ εαυτέ μου θα στα πω κι εσύ αν θες, άκουσέ τα

Εγώ εαυτέ μου θα στα πω κι εσύ αν θες, άκουσέ τα

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του πεποιθήσεις, -συνήθως όχι ολότελα δικές του,  δε γίνεται κιόλας κάνεις δε ζει μόνος του-, και σύμφωνα μ’ αυτές προσπαθεί να διαπαιδαγωγήσει τον εαυτό του. Εγώ λοιπόν εαυτέ θέλω να σου μάθω...
Δεν σε πάνε όλοι οι δρόμοι στην Ιθάκη

Δεν σε πάνε όλοι οι δρόμοι στην Ιθάκη

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Δεν πάνε όλοι οι δρόμοι στην «Ιθάκη». Αλλά καμιά φορά βοηθά να ξεκινάμε από το τι δεν πάει για να βρούμε αυτό που τελικά πάει. Επαγωγικά. Ανορθόδοξα. Έτσι για την αλλαγή. Ποιος είπε ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος άλλωστε; Κι...
Είναι που ψάχνω για ανθρώπους, λιγοστούς, ξεχωριστούς και σπάνιους

Είναι που ψάχνω για ανθρώπους, λιγοστούς, ξεχωριστούς και σπάνιους

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Είναι που ψάχνω για ανθρώπους Εκείνους της παλιάς κοπής με το καθάριο βλέμμα Τους ντυμένους με αλήθεια και σταράτα λόγια Που λένε ότι έχουνε να πουν μπροστά μου Να γυρνώ την πλάτη και να μην ακούω τους ψιθύρους τους στα ...
Εκείνος ο ένας, που θα γεμίσει τα κενά σου

Εκείνος ο ένας, που θα γεμίσει τα κενά σου

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Φέρεις πληγές ρωγμές και έπειτα πέφτεις σε ένα κομήτη. Δως του ότι όνομα θες. Πες το πεπρωμένο, πες το έτερον ήμισυ, χημεία, παλιοί γνώριμοι από μια άλλη ζωή, κάτι που απλά είχες ανάγκη ή ότι άλλο. Εσύ που μέχρι χθες αυτά τ...