Loading posts...
Εσύ δε φάνηκες και εγώ σε δικαιολόγησα για άλλη μια φορά!

Εσύ δε φάνηκες και εγώ σε δικαιολόγησα για άλλη μια φορά!

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα  Εκείνο το πρωί, σηκώθηκα με δυσκολία από το κρεβάτι.  Ο αέρας φώναζε με μανία το όνομα σου και το δωμάτιο πιο παγωμένο από ποτέ. Το σπίτι είχε αδειάσει, δεν βρήκα κάπου να κάτσω.  Δε ξέρω αν ήθελα κιόλας. Έκλεισα τα παντζούρια αφού...
Ο τολμών (για την αγάπη), νικά!

Ο τολμών (για την αγάπη), νικά!

Γράφει η Νεφέλη Λαπουρίδου Μπορεί ο έρωτας την σήμερον ημέρα να είναι δύσκολο κατόρθωμα, να απαιτεί κόπο και διαφορετική προσπάθεια, όμως δεν παύει να υφίσταται και να δημιουργεί πρωτόγνωρα συναισθήματα. Ο έρωτας και η αγάπη φαίνονται συναισθήματα ίδιου τύπου...
Η Ιθάκη είναι αληθινή, η αγάπη είναι η αλήθεια της!

Η Ιθάκη είναι αληθινή, η αγάπη είναι η αλήθεια της!

Γράφει η Ειρήνη Μουμούρη Ακροβατώντας επικίνδυνα πάνω στην γραμμή του μπλε ανάμεσα σε ουρανό και θάλασσα ,από το ύψος στο βάθος βάζω πλώρη για τα ανοιχτά. Οδυσσέα με βαφτίζω και ας έχω θηλυκό κορμί με το όνομα αυτό το μυαλό μου ακονίζεται. Περνάω μπροστά από ...
Είναι «οκ» να μην είσαι «οκ», μην φοβάσαι!

Είναι «οκ» να μην είσαι «οκ», μην φοβάσαι!

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Είναι «οκ» να μην είσαι «οκ», όλοι πλέον αυτό σου λένε - τραγούδια, κείμενα, post, όμως κανένας δεν θέλει να το ακούει. Κανένας δεν θα καθίσει εκεί δίπλα σου και θα υπομείνει για πολύ ώρα το «μη οκ» σου. Μπορεί να μην σου αρέσει αυτ...
Δήθεν σχέσεις, υποκριτικά προσωπεία, ευχαριστώ, δεν θα πάρω!

Δήθεν σχέσεις, υποκριτικά προσωπεία, ευχαριστώ, δεν θα πάρω!

Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου Δήθεν σχέσεις; Ευχαριστώ, όχι πια… Φτάνοντας ηλικιακά στη δεκαετία των πρώτων -ήντα, αποφάσισα πως το πλήρωμα του χρόνου έχει έρθει και μαζί έχει φτάσει η στιγμή ώστε να ξεκαθαρίσουν οι σχέσεις με τους γύρω μου. Δεν ξέρω αν λέγεται...
Εγώ με το κεφάλι επάνω θα φύγω, ποτέ κάτω.

Εγώ με το κεφάλι επάνω θα φύγω, ποτέ κάτω.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Η ζωή είναι πολύ μικρή για να χαλιόμαστε αγαπημένοι μου.Κι έρχονται στιγμές που λες, όχι δεν μπορώ να συνεχίσω.Γιατί όμως δεν μπορείς;Γιατί κοιτάζεις πάντα αυτά που σου λείπουν κι όχι αυτά που ήδη έχεις, αυτά που είσαι τυχερός και τα ...
Να ξαναπέσουμε, να ξανά ματώσουμε, χωρίς να φοβόμαστε αν θα επουλωθεί η πληγή.

Να ξαναπέσουμε, να ξανά ματώσουμε, χωρίς να φοβόμαστε αν θα επουλωθεί η πληγή.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Καθώς τα χρόνια περνούν παρατηρώ πως οι άνθρωποι ολοένα και αποξενώνονται από την αγάπη. Κανένα συναίσθημα δεν τους γεμίζει πια. Άδεια κορμιά, ψυχές παγωμένες, γκρίζες, χωρίς καμιά χαρά. Όλα είναι μια κοψιά. Χαρά, λύπη, στεναχώρ...
Τα καλούπια πολύ αγάπησαν. Τον καλουπωμένο, κανείς.

Τα καλούπια πολύ αγάπησαν. Τον καλουπωμένο, κανείς.

Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου Καθώς μεγαλώνεις θα διαπιστώσεις ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσπαθείς να χωρέσεις σε κουτάκια. Εκείνα που θέλουν να σε κάνουν όμοιο με τους πολλούς, να σου χαλιναγωγήσουν τον ενθουσιασμό, το πάθος, την αγάπη σου για τη ζωή γενι...
Σ’ αυτή τη ζωή πληρώνεις τα πάντα και με τόκο.

Σ’ αυτή τη ζωή πληρώνεις τα πάντα και με τόκο.

Γράφει η Κική Γ.  Βρεθήκατε ποτέ στο χείλος του γκρεμού από οποιοδήποτε λόγο; Να νιώθεις πως σου φεύγει η ψυχή, πως σταματάει η καρδιά σου, πως χάνεις το μυαλό σου. Πως ως εδώ ήταν. Περνά ολόκληρη η ζωή από μπροστά σου. Σε δευτερόλεπτα έχεις αναθεωρήσει όσα...
Κι εμείς εδώ, ακόμα μαζί..

Κι εμείς εδώ, ακόμα μαζί..

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Τα χρόνια περνάνε γρήγορα, σαν άνεμος και εμείς φύλλα ξερά που αφηνόμαστε στην μανία του ανήμπορα πολλές φορές να πάμε κόντρα στο δυνατό φύσημα του. Κοίτα, ακόμα ένα φθινόπωρο ήρθε μελαγχολικό όπως κάθε φορά, γιατί έτσι ορίζει η φύση. ...