Loading posts...
Κάποτε το παραμύθι, δεν τελειώνει με το “έζησαν αυτοί καλά..”

Κάποτε το παραμύθι, δεν τελειώνει με το “έζησαν αυτοί καλά..”

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Ξέρεις, μερικές φορές, το παραμύθι στο οποίο μας θέλουμε να πρωταγωνιστούμε δεν μας βγαίνει έτσι όπως το φανταζόμασταν.Μερικές φορές, δεν έχει αίσιο τέλος· δεν “ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”.Ορισμένες φορές, έχει αντίθετο τέλ...
Τον εαυτό που θα ξεχάσεις, θα έρθει να σου χτυπήσει δυνατά την πόρτα.

Τον εαυτό που θα ξεχάσεις, θα έρθει να σου χτυπήσει δυνατά την πόρτα.

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου. Θαμμένα από καιρό τα όνειρα.Κρυμμένες σιωπές που μαρτυρούν οι λέξεις. Μιλούν τα μάτια σου κι απόψε.Μιλάνε τα τραγούδια που ξέχασες. Σε ένα συρτάρι κλειδωμένο από καιρό τα θέλω σου και ψάχνεις με μανία το κλειδί του.Χρόνια ολόκληρα σ...
Δέθηκα μαζί σου και τώρα πώς θα λυθώ;

Δέθηκα μαζί σου και τώρα πώς θα λυθώ;

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη. Φωνάζω διότι και η τελευταία μου ελπίδα χάθηκε. Χάθηκε τη στιγμή που αποφάσισες να εγκαταλείψεις το “εμείς” και να πορευτείς στο “μόνος”. Δεν ξέρω τι μεσολάβησε, δεν ξέρω τι πήγε λάθος. Σου έλεγα να μην έρχεσαι κοντά εάν δεν θέλεις ν...
Θα μάθεις ποιος είσαι, όταν σπάσεις σε χίλια κομμάτια..

Θα μάθεις ποιος είσαι, όταν σπάσεις σε χίλια κομμάτια..

Γράφει η Αριάδνη Ίσως ένα από τα δυσκολότερα πράγματα σ’ αυτή τη ζωή είναι να μάθεις ποιος είσαι.Να ανακαλύψεις τον εαυτό σου.Να εντοπίσεις τα δυνατά μα και τα αδύναμα σημεία σου.Να αναγνωρίσεις τα σωστά μα και τα λάθη σου. Να ξέρεις εσύ ο ίδιος από τι υλικά ...
Με τους ανθρώπους της ζωής σου, μιλάς με την ψυχή και τα μάτια..

Με τους ανθρώπους της ζωής σου, μιλάς με την ψυχή και τα μάτια..

Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Στο τρένο της ζωής, συναντάς πολλούς ανθρώπους. Κάποιοι, κατεβαίνουν σε κάποιο άλλο σταθμό από εμάς. Ωστόσο, στο διάστημα που συνταξιδεύουμε, μοιραζόμαστε στιγμές. Εμπειρίες, αλήθειες, συναισθήματα. Ο κάθε ένας, έχει τη δική του ισ...
Σε ένα “δήθεν”, όλη η τέχνη της υποκρισίας

Σε ένα “δήθεν”, όλη η τέχνη της υποκρισίας

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Υποκρισία.Αυτή η φίλη σου η τόσο οικεία.Υποκρισία.Αυτό που έμαθες από παιδί να κάνεις. Ότι τάχα δεν θέλεις, ότι τάχα σου αρέσει, ότι τάχα δεν σε πειράζει, ότι τάχα νοιάζεσαι.Υποκρισία.Πιασμένοι χέρι χέρι μια ζωή, αχώριστοι, κολλητοί ,...
Είναι οι αμοιβαίες στιγμές, που κόβουν γλυκά την ανάσα.

Είναι οι αμοιβαίες στιγμές, που κόβουν γλυκά την ανάσα.

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Ξαφνικά πάγωσε ο χρόνος.Άδειασε ο τόπος τριγύρω.Ούτε ήχος, ούτε θόρυβος. Φωνή και παρουσία καμία. Ειδωθήκατε τυχαία τελικά! Ενώθηκαν τα βλέμματα που είχαν χρόνια να ανταμωθούν. Μια συνάντηση που πάντα ήθελες να αποφύγεις κι όμως συγχ...
Γίναμε τόσα πολλά για τους άλλους..

Γίναμε τόσα πολλά για τους άλλους..

Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου  Οτιδήποτε σε σου προκαλεί συχνά έμπνευση, χαμόγελο, οργασμό καλύτερα να το αφήσεις να φύγει.Ίσως να μην ακούγεται τόσο ηθικό, αλλά είναι τόσο ανήθικο να μαστιγώνουν τα θέλω σου.Γιατί γίναμε τόσα πολλά για τους άλλους, και ακόμα ψάχν...
Άντεξα πολλά για να με λυγίσει η ψεύτικη αγάπη σου.

Άντεξα πολλά για να με λυγίσει η ψεύτικη αγάπη σου.

Γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα Δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω, είπα, αλλά άρχισα να γράφω βιαστικά το γράμμα που αποφάσισα να σου στείλω.Και μπήκα στο θέμα απότομα, άκομψα, άγαρμπα, αγενέστατα. Ελπίζω να πονάς.Να μην έχεις χαμόγελο στο στόμα.Αγάπη στην καρδιά και νόημ...
Μην αγαπάς τα αποφάγια! Η ζωή αξίζει, για τον επόμενο έρωτα!

Μην αγαπάς τα αποφάγια! Η ζωή αξίζει, για τον επόμενο έρωτα!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Κι είμαστε ακόμη ζωντανοί. Μετά από τα τόσα χτυπήματα, ναι ρε είμαστε ακόμη ζωντανοί. Και θα παραμείνουμε, γιατί γεννηθήκαμε δυνατοί. Μην σας τρομάζει ο πόνος μας, είναι έντονος το ξέρω, αλλά έτσι πονάνε οι δυνατοί. Η ευαισθησία είναι...