Loading posts...
Να αγαπάς τα ουράνια τόξα, που σβήνουν τις καταιγίδες!

Να αγαπάς τα ουράνια τόξα, που σβήνουν τις καταιγίδες!

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Να τος πάλι. Χαμογελαστός, γεμάτος δύναμη και διάθεση για δουλειά. Κρατάει τους καφέδες μας και μπαίνοντας στο μαγαζί τραγουδάει μεταφέροντας και σε μας την ενέργεια του. Κάθε πρωί η ίδια “καλημέρα”. Αυτή η καλημέρα που μπορεί να ...
Τελείωσαν οι ευκαιρίες, τα λόγια, οι υποσχέσεις.

Τελείωσαν οι ευκαιρίες, τα λόγια, οι υποσχέσεις.

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Αυτή τη φορά θα γίνουν όλα για εμένα. Αυτή τη φορά θα μπω μπροστά και θα παίξω μόνο για εμένα. Θα τα πάρω όλο στα χέρια μου και θα τα φτιάξω όπως θέλω εγώ. Οι παρτίδες θα είναι δικές μου και θα τις παίζω μέχρι να κερδίζω. Τελείωσαν οι...
Εκείνοι οι άντρες, οι σπάνιοι, που αγαπούν με ανιδιοτέλεια.

Εκείνοι οι άντρες, οι σπάνιοι, που αγαπούν με ανιδιοτέλεια.

Γράφει η Μαρία Αρφαρά Είναι εκείνοι οι άντρες, οι σπάνιοι, που αγαπούν με ανιδιοτέλεια. Εξωτερικά, είναι γεροδεμένοι με ματιά δυναμική και ύφος σκληρό. Στα μάτια σου φαντάζει σαν ένας γίγαντας που έχει ασπίδα στην καρδιά για να μην τον διαπερνά τίποτα. Σα...
Από το “μαζί”, επέλεξα το χώρια και την ευτυχία μου!

Από το “μαζί”, επέλεξα το χώρια και την ευτυχία μου!

Γράφει η Νεφέλη Σώπα και μη μιλάς. Απλά σκύψε το κεφάλι και δείξε σεβασμό σε όλες εκείνες τις φορές που με άφησες μόνη να παλεύω με τις αναποδιές κι εγώ προσπαθούσα με τις δυνάμεις που είχα να κρατηθώ όρθια. «Εσύ είσαι δυνατή» μου έλεγες κι όλα τα καταφέρνε...
Δεν με νοιάζει να με αγαπάς αν δεν με αποδέχεσαι γι’αυτό που είμαι

Δεν με νοιάζει να με αγαπάς αν δεν με αποδέχεσαι γι’αυτό που είμαι

Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου Ναι, ναι, ξέρω. Είμαι γκρινιάρα, είμαι ανάποδη, είμαι γλωσσού. Για πες, τι άλλο; Τι; Μ’ αγαπάς είπες; Πώς με αγαπάς, όταν δεν δέχεσαι αυτό που είμαι; Τι σόι αγάπη είναι αυτή; Αγαπάς δηλαδή μόνο τα στοιχεία μου που σου αρέσουν; Πο...
Είσαι πολύ κοντά, στο να βρεις το χαμένο σου χαμόγελο.

Είσαι πολύ κοντά, στο να βρεις το χαμένο σου χαμόγελο.

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Φτερά κομμένα, κεφάλι χαμηλά, τριγύρω χαμόγελα, μόνο το δικό σου δεν μπορεί να βγει από το λαγούμι που έχει σφηνώσει. Προσπαθείς τόσο σκληρά να σπάσεις τις αλυσίδες σου, όμως κάθε μία που καταστρέφεις, άλλες δύο εμφανίζονται. Σε π...
Θα με κρατήσω ατόφια κι αναλλοίωτη, σαν να μην προδώθηκα ποτέ.

Θα με κρατήσω ατόφια κι αναλλοίωτη, σαν να μην προδώθηκα ποτέ.

Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Δε μελαγχολώ για όλα όσα έδωσα, ούτε γκρινιάζω πια για όσες αναποδιές μου έτυχαν.  Δε θα μαρτυρήσω τις πιο βαθειές μου πίκρες, μα ούτε και τους ποιο κρυφούς μου πόθους.  Θα κρατήσω πια όλες μου τις ανησυχίες κι όλα μου τα θέλω κλειδω...
Τι ειρώνεια να σ’ αγαπώ ακόμη..

Τι ειρώνεια να σ’ αγαπώ ακόμη..

Γράφει η Πράξια Αρέστη Τι ειρωνεία, εγώ που σ' αγαπάω πιο πολύ να είμαι πιο μακρία από όλους.Να μαθαίνω τα νέα σου από τα stories σου και να βλέπω πώς αλλάζεις με τον καιρό από τις φωτογραφίες σου.Τι ειρωνεία, εγώ που ξεδιψάω μόνο από την πηγή σου, να έχω γ...
Όσα δεν μας δίδαξαν, τα ξέρει η αγάπη!

Όσα δεν μας δίδαξαν, τα ξέρει η αγάπη!

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Ήταν εκεί, από τη πρώτη μέρα που τον συνάντησα. Από τη πρώτη μέρα που κοιταχτήκαμε στα μάτια. Ήταν εκεί στα εύκολα, στα δύσκολα, στις νύχτες, στις μέρες, στα βραδιά τα αξημέρωτα που στο τέλος μας έπαιρνε ο ύπνος. Ήταν ο στυλοβάτης...
Σώπα κι άκου τις ανάγκες και την φωνή μέσα σου..

Σώπα κι άκου τις ανάγκες και την φωνή μέσα σου..

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Δεν χρειάζονται πολλά για να κάνεις στροφή προς τα μέσα.Να δεις τί κρατάς, τί πετάς.Να δεις τί αντέχεις ακόμα να αντέχεις.Λίγη σιωπή μόνο.Αναπνέοντας και παρατηρώντας.Παρατηρώντας και αναπνέοντας.Με το να σταματάς τους γρήγορους ρυθμού...