Loading posts...
Είχε ημερέψει, την είχε ημερέψει, κι αυτό ήταν έρωτας..

Είχε ημερέψει, την είχε ημερέψει, κι αυτό ήταν έρωτας..

Γράφει η Ματίνα Νικάκη - MaGio Το ξέρω πως δεν ακούει λέξη απ'ό,τι του λέω. Ούτε μία! Ξέρω τι κάνει όμως, βάζοντας το χέρι του στο λαιμό μου και τραβώντας με κοντά του, στη θέση μου. Ντύνοντας εγώ αμέριμνη με χαριτωμένες κουβέντες τη στιγμή, αυτό που τον ενδι...
Θα μπορούσες να είσαι ο κόσμος της, αλλά επέλεξες να είσαι το περίπου της. 

Θα μπορούσες να είσαι ο κόσμος της, αλλά επέλεξες να είσαι το περίπου της. 

Γράφει ο Τάσος Ι.  Θα φύγει. Μην γελιέσαι, όσο και να σε αγαπάει, θα φύγει, εφόσον δεν είσαι εκεί για εκείνη. Εκεί, με σώμα και ψυχή. Όχι εδώ κι εκεί. Όχι στο σπίτι σου, βολεμένος (ή καταπιεσμένος, δεν έχει σημασία) κι εκείνη στη ζωή της. Όσο κι αν σε ερωτε...
…γιατί εσύ, δεν ένιωσες!

…γιατί εσύ, δεν ένιωσες!

Γράφει ο "Ανώνυμος" Κι εμφανίζεσαι μπροστά μου ετσι απλά..Όπως κανεις παντα, σα να μην τρέχει τίποτα. Κι έχει σκασει ένας Νιαγάρας από σκέψεις κι από λόγια που θέλω να σου πω. Και σε κοιτάζω στα μάτια και το μόνο που μου βγάζεις είναι αγανάκτηση. Αγανάκτηση...
Δεν χρειάζεται άλλους βράχους αυτός ο κόσμος, παιδί μου..

Δεν χρειάζεται άλλους βράχους αυτός ο κόσμος, παιδί μου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Φωτογραφίζει ο Μάνος Σαββίδης Ανθεκτική σε ονόμασα. Ξέρεις τι είναι να σε αγγίζει το αλάτι της θάλασσας κι αντί να σε χαράζει να σε θρέφει; Να χαράζει ακόμα και βράχους, μα εσένα να σε ομορφαίνει.. Να είσαι εκεί, κάτω από τον ήλιο χ...
Και τι έγινε αν το χάσαμε, το τραμ το τελευταίο;

Και τι έγινε αν το χάσαμε, το τραμ το τελευταίο;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Φωτογραφίζει ο Μάνος Σαββίδης Μην το περιμένεις, είναι αργά.Ούτε και το επόμενο, θα αργήσει κι εκείνο.Θυμάσαι το τραγούδι, εκείνο το παλιό; Το τραμ το τελευταίο;Και τι έγινε κι αν το χάσαμε;Θα πάμε με τα πόδια.Στο δρόμο θα μιλάμε κα...
Την παράσταση του χωρισμού, πρέπει να την ζήσεις μέχρι την τελευταία πράξη.

Την παράσταση του χωρισμού, πρέπει να την ζήσεις μέχρι την τελευταία πράξη.

Γράφει ο Ανώνυμος Κάθε χωρισμός είναι ένα ταξίδι, που δεν το γλυτώνεις. Πρέπει να το ζήσεις απ την αρχή μέχρι το τέλος. Κάθε λίγο έχει κι από μια στάση. Σε κάθε στάση σε περιμένει και μια παράσταση. Μια παράσταση έτοιμη υπερπαραγωγη, που είναι μόνο για εσεν...
Όταν κάτι χαλάει το πετάς ή το φτιάχνεις;

Όταν κάτι χαλάει το πετάς ή το φτιάχνεις;

Γράφει η Πόπη Καπόγλη "Όταν κάτι χαλάει το πετάς ή το φτιάχνεις;"Ανθρώπινες σχέσεις. Ίσως να είναι και η πιο δύσκολη και η πιο ακατανόητη εξίσωση που θα κληθούμε όλοι μας να λύσουμε κάποια στιγμή στην ζωή μας. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι όντως δύσκολές ή είμα...
Θέλεις να πάμε βόλτα;

Θέλεις να πάμε βόλτα;

Γράφει η Άνα Γεμενετζή Ξέρεις, δεν έχει ησυχάσει το μυαλό μου. Όπου και να βρίσκομαι, ότι και να κάνω, σκέφτομαι. Συνέχεια σκέφτομαι. Το μυαλό μου δεν σταματάει. Ποτέ. Ούτε καν όταν κοιμάμαι. Είναι Κυριακή, 8 Μαΐου. Έχω ξαπλώσει στο κρεβάτι μου από τις 22:10....
Εγώ θα σε λέω Μοναξιά..

Εγώ θα σε λέω Μοναξιά..

Γράφει ο "Ανώνυμος" Και είναι ρε φίλε κι αυτές οι στιγμές, που βρίσκεσαι μόνος με τον εαυτό σου. Κι εκεί που κάθεσαι με την κρύα μπύρα και το τσιγαράκι σου χαζεύοντας το ζεστό ηλιοβασίλεμα, έρχεται αυτή στο μυαλό σου. Και δε σου μιλάει. Έρχεται και μπαστακώνε...
Ποτέ, καμία αυτοκαταστροφή δεν ήταν τόσο γλυκιά όσο η δική μας.

Ποτέ, καμία αυτοκαταστροφή δεν ήταν τόσο γλυκιά όσο η δική μας.

Γράφει η Βαλέρια Θέλω να σε δω. Πάλι αυτή η αρρωστημένη ανάγκη στη μέση του πουθενά. Οδηγάω αξημέρωτα για τη δουλειά και μπαίνεις στη σκέψη μου αβίαστα. Τρομάζω και απορώ με αυτό, αφού δεν έφυγες ποτέ από εκεί. Δάκρυα και ένα ξεσκισμένο γιατί, που το χω τραβή...