Loading posts...
Να θυμάσαι πως για σένα, θα υπάρχεις πάντα εσύ..

Να θυμάσαι πως για σένα, θα υπάρχεις πάντα εσύ..

Γράφει η Θο. Εσύ ναι. Σε σένα μιλάω. Είσαι εσύ και είσαι για σένα. Και αλήθεια είναι τόσο γαμάτο που έχεις έναν ολόκληρο εαυτό για πάρτη σου και μόνο. Ξέρεις; Άσχετα με το πόσους ανθρώπους έχεις δίπλα σου ή μέσα σου, ένα μόνο άτομο έχει πραγματική σημασία γ...
Έξω από μια εντατική, μετράει διαφορετικά ο χρόνος..

Έξω από μια εντατική, μετράει διαφορετικά ο χρόνος..

Γράφει η Μάρω Σαριγιαννίδη Για μια ακόμη φορά έξω από την αίθουσα αναμονής. ΜΕΘ 2. Επτά μήνες μετά, κι εμείς ακόμα εδώ. Περιμένουμε την στιγμή που θα σε πάρουμε σπίτι. Δεν ξέρουμε αν μας ακούς, αν μας βλέπεις, αν μας καταλαβαίνεις. Ανακοπή καρδιάς, λέει....
Κι αν είναι λάθος , το χρόνο άσε να το πει!

Κι αν είναι λάθος , το χρόνο άσε να το πει!

Γράφει η Ζίνα Φωτιάδου Αγάπη... Μια λέξη που αυτομάτως μόλις την ακούς, σου προκαλεί τόσα διαφορετικά συναισθήματα. Για πολλούς αυτή η λέξη θυμίζει κάτι πολύ όμορφο, είτε μια ανάμνηση είτε ένα πρόσωπο, είτε ένα μέρος που τους δημιου...
Να σε κάνω να χαμογελάς, για να χαμογελάω κι εγώ!

Να σε κάνω να χαμογελάς, για να χαμογελάω κι εγώ!

Γράφει η Νάντια Τσαπαλιάρη Πρώτος χειμώνας μαζί. Και κάπου εκεί ανάμεσα στις σταγόνες της βροχής, που πέφτουν πάνω στο τζάμι και τη ζέστη της φωτιάς, που καίει το πρόσωπό μου, ένα χαμόγελο ευτυχίας σχηματίζεται στα χείλη μου. Πόσο απλά μπορεί να ζήσει έν...
Όσα σου χρωστάω για το τέλος

Όσα σου χρωστάω για το τέλος

Γράφει η Θο Τελειώσαμε. Βασικά έχουμε τελειώσει καιρό τώρα. Μήνες. Αλλά εγώ τώρα θέλησα να το καταλάβω. Τέλος, λοιπόν. Όπως και να το γράψεις, το τέλος δεν παύει να είναι τέλος. Αρνητικό, άσχημο, κακό και θλιβερό. Και σε κάθε τι που τελειώνει έχουμε μάθει ...
Εσύ με δημιούργησες, εσύ με σκότωσες…

Εσύ με δημιούργησες, εσύ με σκότωσες…

Γράφει ο Πάνος Μαύρος Με πήρε τηλέφωνο σήμερα. Μιλήσαμε αρκετά, περισσότερο από όσο θα μπορούσα να φανταστώ. Ίσως περισσότερο και από ώρα.Όπως τότε, τότε που έλιωνα στο ακουστικό ακούγοντας την φωνή της, τότε που έτρεμα στην ιδέα και μόνο ότι θα μου ζητήσει...
Τώρα πια, δεν αξίζεις ούτε το χαμόγελό μου

Τώρα πια, δεν αξίζεις ούτε το χαμόγελό μου

Γράφει η Ασημίνα Σακλακη Εσύ... Εσύ ήσουν που μου έλεγες συνέχεια να μην εμπιστεύομαι κανένα. Εσύ, που μου υπενθύμιζες πως δεν πρέπει να έχω ανάγκη κανέναν. Εσύ, που μου επεσήμανες πως είναι σημαντικό να στέκομαι στα πόδια μου. Ξαφνικά τι έγινε, τι άλλαξε; ...
Είσαι εκείνο το τραγούδι που χαράχτηκε μέσα μου..

Είσαι εκείνο το τραγούδι που χαράχτηκε μέσα μου..

Η ώρα είχε πάει δύο. Είχε κουρνιάσει στον μικρό εκείνο καναπέ του σπιτιού μου και με κοιτούσε αμίλητη περιμένοντας να την πάω σπίτι της. Ήταν φίλη μου. Γιατί, φιλία μεταξύ αγοριού και κοριτσιού δεν υπάρχει. Και ήταν εκείνη η στιγμή που της πρότεινα να πούμε δυ...
Ο αχάριστος, δεν αγάπησε ποτέ.

Ο αχάριστος, δεν αγάπησε ποτέ.

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Τον αγάπησες τόσο πολύ που σε όλα ήθελες να είσαι δίπλα του. Στα όμορφα, στα άσχημα, στις χαρές και στις λύπες, κι ετσι πρέπει να είναι δεν αντιλέγω. Τι γίνεται όμως όταν όλα τελικά είναι μονοπλευρα; Όταν τα δικά του θέλω και πρέ...