Γράφει η Αριάδνη.
Κι έρχεται η στιγμή που το μόνο που θέλεις είναι να εξαφανιστείς απ’όλους κι απ’όλα. Που το μόνο που χρειάζεσαι είναι να κλείσεις το κινητό σου και να κρυφτείς σε μια ερημική παραλία.
Τελειώνει το καλοκαίρι κι εσύ αισθάνεσαι πιο κουρασμένη απ’όταν άρχισε. Από τη μια περίσσεψαν οι υποχρεώσεις σου και αντί να χαλαρώσεις λίγο, έτρεχες να τις προλάβεις, από την άλλη αυτή η ανησυχία για το τι μας επιφυλάσσει ο χειμώνας που έρχεται, έχουν μειώσει αισθητά τις αντοχές αλλά και την αισιοδοξία σου δυστυχώς.
Γι’αυτό χρειάζεσαι μία μέρα μόνο δική σου. Μία μέρα όπου δεν θα σε χρειαστεί κανείς, δεν θα σε ψάξει κανείς, δεν θα λείψεις σε κανέναν. Λίγες ώρες όπου δεν θα είναι ανάγκη να προγραμματίσεις τις δουλειές σου και να ανταπεξέλθεις στις υποχρεώσεις σου. Που θα μπορείς να αδειάσεις το μυαλό σου και να μην σκέφτεσαι τίποτε διαδικαστικό και αγχωτικό.
Μια μέρα να ξεχαστείς σε μια παραλία και να “μαζεύεις” ήλιο για τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται. Να κάθεσαι εκεί και, καθώς θα παίζεις ασυναίσθητα με την άμμο, να θυμηθείς τις φορές που πηγαίνατε οικογενειακώς στη θάλασσα κι ο μπαμπάς σου προσπαθούσε να σου μάθει να κολυμπάς. Μέχρι τότε βέβαια που σ’έπιασε από τον αστράγαλο και σε βούτηξε στο νερό, οπότε δεν τον ήθελες άλλο για δάσκαλο κι έμαθες τελικά μόνη σου.
Να τσατιστείς γιατί ποτέ δεν κάνατε εκείνη την κοπάνα που σχεδιάζατε με την παρέα σου στο λύκειο για να πάτε με τα “παπάκια” στη θάλασσα και τώρα σου λείπει από τις αναμνήσεις σου.
Να χαμογελάσεις καθώς θα θυμάσαι την ομορφότερη ανατολή που είδες πίνοντας τον καφέ σου σε ένα camping μια φορά κι έναν καιρό.
Να αναπολήσεις, αγναντεύοντας το απέραντο γαλάζιο, όλα εκείνα τα Σάββατα που πηγαίνατε με το λεωφορείο για ημερήσιο μπάνιο με τη φίλη σου. Τότε που “χυνόσασταν” όλη μέρα στην παραλία κι αν δεν είχατε όρεξη για κουβέντα, ακόμη και μέσα στη σιωπή, νιώθατε τόσο οικεία και άνετα.
Κι αφού ανακαλύψεις τις απίστευτες αποχρώσεις του κόκκινου, του πορτοκαλί και του μπλε στο ηλιοβασίλεμα και φανούν τα πρώτα αστέρια στον ουρανό, να ξαπλώσεις εκεί και να είναι σαν να βρίσκεσαι ανάμεσά τους, αδειάζοντας το μυαλό και την ψυχή σου από οτιδήποτε στενάχωρο και άσχημο τα βαραίνει και γεμίζοντάς τα με τον ήχο της θάλασσας και τη μυρωδιά της.
Μία μέρα μόνο, μία νύχτα μόνο, να ταξιδέψεις μαζί της στις ξεχασμένες ανέμελες καλοκαιρινές αναμνήσεις σου και κάπου εκεί να βρεις ξανά το χαμόγελο και την αισιοδοξία σου.
