Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Πάει και αυτός ο χρόνος! Έφυγε! Μας άφησε πίσω του και εξαφανίστηκε!
Γρήγορα θα έλεγαν μερικοί αργά και βασανίστηκα κάποιοι άλλοι! Βιάστηκα θα έλεγε εκείνος σα να μην ήθελε να τον θυμάται κανείς! Σα να κοιτούσε μακριά απότομα το μέλλον και αφουγκράζονταν όλες τις ψυχές και τις φωνές του κόσμου όλου που παρακαλούσαν να τελειώσει!
Για μερικούς άξιζε! Για άλλους πόνεσε! Σε άλλους έφερε, σε μερικούς πήρε!
Σε όλους όμως άφησε και από κάτι! Ένα σημάδι, μια ανάμνηση πικρή και μια ιστορία που χαράχτηκε βαθιά και γράφτηκε για πάντα!
Το θέμα όμως, είναι το παρακάτω, το αύριο που περιμένουμε όλοι με ανυπομονησία! Η επόμενη μέρα και το συγκρατημένο χαμόγελο που θα μας πάει ένα βήμα ακόμα!
Αυτό που θα ρθει, αυτό που θέλουμε να συμβεί και αυτό που επιθυμούμε να γίνει σβήνοντας με ένα σφουγγάρι όλες τις κακές αναμνήσεις αυτού του δύσκολου έτους που διανύσαμε!
Ας κοιτάξουμε όλοι μαζί την επόμενη μέρα, χαμογελώντας και κρατώντας δίπλα μας ανθρώπους και όχι γεγονότα. Αυτούς που αγαπάμε πραγματικά.
Αυτούς που είμαστε ευτυχισμένοι όταν τους βλέπουμε και τα μάτια μας λάμπουν κάθε φορά που βρίσκονται απέναντι μας! Τίποτα να μη βλέπουμε πίσω μας!
Ακόμα και τα λάθη μας διορθώνονται, αλλάζουν, σβήνονται και χάνονται με το πέρασμα του χρόνου, αφού το τοπίο καθαρίζει, γυαλίζει όπως κάθε καινούριος χρόνος που μπαίνει στην αρχή του!
Ό,τι και να κάνετε να το κάνετε με τη καρδιά σας! Με όλο σας το είναι, με πείσμα ενάντια στο καιρό και με θράσος!
Ό,τι έχει συμβεί ήταν για να γίνει, ας το αφήσουμε στο παρελθόν εκεί που ανήκει!
Ας το σκεπάσουμε με πυροτεχνήματα και ας υποδεχτούμε τη νέα χρόνια με χαμόγελο, πίστη και αισιοδοξία, πιστεύοντας πάντα στη καλύτερη του πλευρά!
Χρόνια πολλά!
